คุณนายแอ๋วมหาสนุก กะเทยตัวเขื่อง

หันมาเปลี่ยนบรรยากาศหน่อยนะคะ คือแอ๋วเนี่ยโดยอารมณ์ปกติ ดั๊นชอบเพลงที่ชาวบ้านทั้งหลายเขาฟังกันดาด ๆ นั่นแหล่ะเจ้าค่ะ เพียงแต่บางครั้งรสนิยมของคุณนายแอ๋วก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ บางวันนึกครึ่มก็เข้า iTune นั่งควานหาเพลงเก่าดึกดำบรรพ์มานั่งฟังแก้กลุ้ม หมดตูดไปเยอะค่ะ ขอบอกว่า แอ๋วเลิกฟังเพลงเอ็มพีสามไปนานแล้ว ไอ้เหล่าแผ่นประเทืองทั้งหลายทิ้งไปหมดสิ้น ในเครื่องมีแต่ถูกลิขสิทธิ์กับโหลดฟรี อย่างเพลงหลายเพลงของ Delta Goodrem ที่มีให้ดาวน์โหลดฟรี 3 แทร็ค ซึ่งไม่สามารถโหลดต่อหรือส่งต่อไปให้เพื่อนได้ เพราะจะติด DRM (Digital Rights Management) ซึ่งก็เข้าใจนะคะ มันเป็นมาตรการในการป้องกันงานของศิลปิน และแอ๋วเองอยู่ในวงการของ Software พอจะมองภาพของคนทำงานออกมาแล้วโดนก๊อป หรือดาวน์โหลดกันแหลกราญโดยไม่ได้อะไรกลับคืนมา นอกจากความว่างเปล่า กับความโด่งดังจากยอดขายแผ่นซีดีพุ่งลงเหว ในขณะยอดดาวน์โหลดพุ่งชนเพดานแบนด์วิธ ไม่ใช่ว่าแอ๋วรวย เพราะแอ๋วจะเลือกซื้อเฉพาะเพลงที่ตัวเองชอบและโปรดปรานเท่านั้น ไม่สะสมเพลงสามล้านอัลบั้ม อันไหนออกใหม่กูไปกวาดต้อนซื้อแผ่นผีจากพันธ์ทิพย์ หรือโหลดจากเว็บบอร์ด แต่ในความเป็นจริง ไอ้คอลเล็คชั่นที่ใครบางคน (อาจจะหลายคนด้วยแหล่ะที่เข้ามาอ่านบล็อกวันนี้) ฟังอยู่ประจำก็ไม่กี่เพลง ไม่รู้จะเก็บไว้ทำหอยเม่นอะไรนะคะ ถ้าชอบเขา ถ้าโปรดปรานกันเป็นการส่วนตัว อุดหนุนซื้อเถอะค่ะ อีกอย่างอย่ามาเถียงนะคะว่า ก็มันแพงไม่มีปัญญาซื้อ ลดราคาลงมาดิจะซื้อของจริง ฟังมาหูบานแล้วค่ะ ไอ้มาตรการเนี้ย ไม่ได้ผลหรอก เพราะอะไรเหรอคะ ก็แหมคนไทยชอบของฟรีนี่คะ ยกตัวอย่างซื้อคอมฯ บังคับคนขายให้แถมซอฟท์แวร์ด้วย ประมาณคอมหมื่น โปรแกรมเป็นแสนน่ะค่ะ ไม่รู้เอาอะไรคิด 

ตราบใดที่นิสัยของการฟังเพลงของคนไทย (ส่วนใหญ่) ยังออกแนว ฉันอยากได้ของฟรี เพราะมีให้โหลดเพียบ ขอแค่มีอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง และมีปัญญางัดร่างตัวเองถ่อสังขารไปตลาดนัดข้างบ้าน แผ่นประเทือง แผ่นแวมไพร์มีให้คุณเลือกสรร แผ่นละหลายร้อยเพลง ในราคาไม่ถึงร้อยหรือร้อยนิด ๆ แอ๋วเองมีคติประจำใจอย่างหนึ่ง ถ้ามันเป็นเรื่องของความคิดสร้างสรรค์ คนทำตั้งใจทำออกมา เราก็ควรอุดหนุนให้เขาร่ำรวยขึ้น เราจะจนย่ำแย่ช่างหัวมันค่ะ ถือว่าซื้อความสำราญ อย่างที่แอ๋วทำอยู่ในปัจจุบัน ก็เน้นซื้อเพลงโปรดที่หาไม่ได้คลิกโหลดซื้อไว้จาก iTune เพลงละ $1.69 หรือถ้าต้องการคุณภาพของเพลงคับแก้วก็เข้าไป iTune Plus ซึ่งจะต้องเพิ่มเงินอีกนิด เพื่อให้ได้แทร็คที่มีรายละเอียดของเสียงมากขึ้น เท่าที่ผ่านมา ด้วยเครื่องนังป๊อดรุ่นมินิของแอ๋ว ไม่ว่าแบบไหนก็ไม่เห็นจะต่างกันเลยนะคะ หูไม่เทพธิดาค่ะ แค่มันไม่แตก ไม่พร่า เสียงคนร้องฟังชัดสอดคล้องกับดนตรีก็พอแล้วสำหรับกะเทย อีกอย่างการทำแบบนี้ ทำให้เราเรียนรู้โดยอัตโนมัติว่า ไม่มีอะไรได้มาฟรี ต้องหาต้องซื้อมาทั้งนั้น เลิกได้ไหมคะไอ้โหลดเพลง หนัง แล้วยังมาภูมิใจอีกว่า มีครบทุกแผ่น ทุกเพลง กรี๊ด มันก็เหมือนปล้นเขาน่ะค่ะ เพียงแต่เขาทำกันทั่วบ้านทั่วเมืองจนกลายเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ

อีกข้ออ้างหนึ่งก็คือ ต้องโหลดมาลองฟังก่อน คืองี้ค่ะ ไอ้เหตุผลนี้น่ะ ถ้าให้สมเหตุสมผลจริง ไม่จำเป็นต้องโหลดมาแล้วทำเป็นลืมว่า กูโหลดมาลองฟังเฉย ๆ พอชอบก็อุ๊บอิ๊บไม่ซื้อของจริงซะงั้น อันที่จริงหลายเว็บไซต์ ทั้งของตัวนักร้องเอง หรือตาม Web Portal ก็มีลิงค์ให้ลองฟังเพลงแบบเต็ม ๆ หรือแบบพอให้รู้ว่า เฮ้ยโดนว่ะ ลองฟังอีกสามร้อยรอบ ถ้าชอบคลิกซื้อเลย หรือออกไปซื้อแผ่นเก็บไว้ดีไหมวะคะ เวลาซื้อผลงานบันเทิงในรูปแบบดิจิตอล ของคนไทยและคนทั้งโลกที่ยังไม่ยอมซื้อของจริง เปรียบดัง

"เราเดินเข้าร้านขนม (คลิกเข้าเว็บไซต์บิท โหลดเพลงกันกระหน่ำ ฯลฯ) มองหาขนมที่ถูกใจ เพิ่งออกมาใหม่ (ลองฟังเพลงที่เพิ่งเปิดตามสถานีวิทยุ) จากชั้นวางของ ด้วยความคิดนิดเดียว แต่ความอยากขนาดยุนิเวิร์ส (เพลงน่าสนใจ แต่ไม่มีตังค์อ่ะ) ก็เลยจกห่อขนมจากชั้นวางของ (ดาวน์โหลดลงเครื่องตัวเอง) ฉีกถุง รับประทาน หรือชิมตรงนั้นเลย โดยไม่คิดจะจ่ายตังค์ที่เคาน์เตอร์ กินจนอิ่ม ไม่อิ่มจกอีก (เปิดฟังซ้ำแล้วซ้ำอีก) พอเบื่อหรือท้องอิ่ม (ไม่อยากฟังแล้ว ลบทิ้ง หรือหมกไว้ในฮาร์ดดิสค์อีกพันปี) เดินสะบัดตูดออกจากร้านไป"

จากตัวอย่างจำลองข้างต้น นึกภาพออกไหมคะว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ ผิดกฎหมายชิมิคะ เพียงแต่เราไม่ยอมรับกันเท่านั้นเอง เชื่อเอาขนมกินได้เลยว่า ร้อยละ 99 มีเพลง หนัง ละคร แนวโหลดบิท หรือได้มาจากแหล่งที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายกัน และทำให้มาตรฐานของสังคมมองว่า ใครเขาก็ทำกัน เราทำบ้างจะเป็นไรไป ค่ะ ดิฉันเข้าใจแต่ถ้ามันไม่เริ่มที่เรา แล้วจะไปเริ่มที่ตะบวยที่ไหนล่ะค่ะ ลองนึกถึงหัวอกเขาหัวอกเราบ้างก็ดี ถ้าเราเป็นคนผลิตผลงานที่ง่ายต่อการทำสำเนา หรือแพร่กระจายสู่ที่สาธารณะแค่ชั่วคลิกเดียว เราจะรู้สึกดีใจไหมที่งานมันไม่ได้เม็ดเงิน หรือได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย

กรี๊ด ตายห่าแล้วค่ะ ว่าจะมาแนะนำเพลงศิลปินคนโปรดจากฝั่งเกาะอังกฤษ ดันมาสาระแนแจ๋เรื่องที่ไม่ควรพูด ซึ่งอาจจะโดนเด็กแว๊นเด็กสก๊อยที่ไม่เข้าใจโลกของจริยธรรมมารุมด่าดิฉันก็เป็นได้ เอิ๊ก งั้นตัดบทมาแนะนำเพลงอัลบั้มใหม่ของหนุ่มผิวสีคนนี้ดีกว่านะคะ คือจะบอกว่าเป็นความชอบส่วนตัวของกะเทย และสะสมเพลงของพี่แกทุกชุด โดยมีข้อแม้ว่า ดิฉันจะรอให้มันลดราคาก่อนค่อยซื้อแผ่นเต็มค่ะ ส่วนเพลงโปรดออกใหม่ถ้ามันโดนจริง ดิฉันจะซื้อจาก iTune เป็นหลัก เพื่อมาป้อนให้น้องป๊อดของดิฉันได้อิ่มหนำสำราญเจ้าค่ะ

ภาพเมื่อครั้งยังไม่เล่นกล้าม ละอ่อนอยู่โดยแท้ เปรียบเทียบกับภาพปัจจุบัน
แอ๋วว่าเขาดูโตเข้มขึ้น แล้วก็ดูดีไปอีกแบบนะคะ 

อันว่า Craig David เป็นหนุ่มผิวสีที่มากฝีมือ และเสียงเฉพาะที่ดิฉันโปรดมาตั้งแต่ออกชุดแรก ด้วยความที่ดิฉันมีหูระดับพื้นนา และไม่กว้างไกลพอในสมัย รสนิยมยังจมอยู่กับเพลงตลาดที่ซ้ำไปซ้ำมา ลอกชาวบ้านเขาตลอดกาลในประเทศที่ค่ายเพลงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องธุรกิจของเขาโดยอ้างประโยชน์ของศิลปิน แล้วก็ไม่เคยรังสรรค์ห่าอะไรใหม่น่าสนใจ ประเทศอะไรไม่รู้ค่ะ ไปเดาเอาเอง ตอนหลังดิฉันได้ลองฟังเพลงของหมอนี่ชุดสองหรือสามนี่แหล่ะ ดิฉันก็ตระหนักดีว่า พี่แกเป็นคนที่เฝ้าตามหา ประหนึ่งเป็นคู่ที่ควรจะมาตกร่องปล่องชิ้นกับดิฉัน ด้วยซาวด์น่าสนใจ เสียงร้องที่มีการหลบเข้าหลบออก ในที่สุดก็ควานหาแผ่นเก่าชุดแรกมาฟัง ก็คลิกเลยค่ะ ในที่สุดหนึ่งปีที่ผ่านมา ดิฉันก็ได้ครบถ้วนทุกแผ่นเท่าที่จะหาได้ ยกเว้นแผ่นโกเอี๊ยะ คิก คิก

มาเทียบให้เห็นความล่ำบึก ยืนยันว่าคนเดียวกันชัวร์
แต่ความต่างของของร่างกาย เห็นได้ชัดเชียวค่ะ

ก่อนอื่นมาฟังประวัติที่ผ่านมาของหนุ่มคนนี้หน่อยเป็นไร ด้วยอายุแค่ 26 ปี ก็สามารถทำยอดขายทั่วโลกถึง 13 แผ่น เขาคนนี้ได้รับการขนานนามจากเจ้าพ่อ (แม่) ในวงการว่า เป็นนักร้องมากพรสวรรค์ที่เป็นที่ภูมิอกภูมิใจของผู้ดีอังกฤษเขาด้วยนะคะ  ตานี่ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในผู้มากฝีมือในเชิง R&B (R&B Sensation) ปรากฏตัวพร้อมพรสวรรค์อันน่าประทับใจด้วยเสียงร้องและการแต่งเพลง เมื่อย้อนไป 7 ปีที่แล้ว ในเวลานั้นเขาเป็นศิลปินหน้าใหม่สดใส หวานโก๊ะสมเป็นหนุ่มผิวสีหน้าตาคมคายจาก Southamton เกาะอังกฤษ ด้วยความรักในดนตรีฮิบฮอบเป็นทุนเดิม และได้พบกับคนปั้น (ไม่รู้ปล้ำด้วยหรือเปล่านะคะ) จนเปิดโอกาสให้ได้ทำเพลงชุดแรกในปีเริ่มต้นศตวรรษใหม่นั่นเอง

ตามประวัติส่วนตัว ตา Craig หรือชื่อตามทะเบียนว่า Craig Ashley David  เกิดเมื่อวันที่  5 พฤษภาคม ปี 1981 สูง 1.81 เมตร ปัจจุบันอายุแค่ 26 ปีเท่านั้นเอง กรี๊ดเด็กกว่าที่คิดไว้อีกน่ะค่ะ เพราะฉะนั้นอัลบั้มชุดแรกบังเกิดขึ้นตอนที่เขายังอายุไม่เต็มยี่สิบดีด้วยซ้ำ โอว์ คุณพระ เลิศค่ะ แม้จะได้รับการกล่าวขานในเชิงความสามารถเกินเด็กหนุ่ม และหลายคนในวงการเพลงอังกฤษ คาดหวังว่าจะได้รับรางวัลจากงานอลังการ Brit Award ปรากฎว่า พี่แกแห้วค่ะคุณขา แต่เขาก็ได้รับการยกย่องจากนักร้องอย่างเอลตั้น จอห์น ยูทู ว่าเด็กคนนี้ไม่ตายไปจากวงการง่าย ๆ แน่ และในปีต่อมา เขาก็กลับมาพร้อมกับซิงเกิ้ลร้อนแรงอย่าง "What's Your Flava?" สมคำทำนายของป้าเอลตั้น โดยที่ชื่อเสียงเริ่มข้ามฝั่งมายังอเมริกาและทั่วโลกด้วย ผลงานเพลงเขามีดังนี้นะเจ้าคะ คือตอนนี้มีผลงานออกมาแล้วแค่ 4 อัลบั้มในรอบ 7 ปี รวมของใหม่ที่จะกำลังวางตลาดเดือนพฤศจิกายนนี้ ค่ะ

1. The Story Goes.  - 2000
2. Slicker Than Your Average  - 2002
3. Born to Do It  - 2005
4. Trust Me - 2007

รูปโฉมใหม่อย่างที่ว่ามา ล่ำน่ารับประทานมาก ล่ำได้อีกค่ะ

หลายคนอาจจะไม่ชอบเขาเท่าไร และบางคนบอกว่า อีตานี่ก็แค่นักร้องห่วย ๆ คนหนึ่งเท่านั้น อันนี้แล้วแต่ค่ะ สำหรับแอ๋วแล้ว เธอเลิศสมเป็นนักร้องในดวงใจนะคะ ที่สำคัญเสียงร้องยังเก๋ไก๋เหมือนเดิม รวมทั้งการแปลงโฉมที่ดูบึกบึนสมเป็นชายชาตรี (หวังไว้นะคะว่าไม่ชายกระโปรงไปซะก่อน) หน้าตาแมนขึ้นสิบเท่า กรี๊ดเท่านั้นค่ะ เพลงแบบนี้ฟังสบาย ๆ ชิล ๆ ไม่หนักหัวหรือดนตรีแรง ๆ ด้วยกลิ่นอายของป๊อบอังกฤษ ผสมผสานกับแนวทางอาร์แอนด์บี แอ๋วว่าใครที่ตามงานของหมอนี่อยู่ หรือคิดจะลองฟัง ก็คงไม่เสียหายนะคะ เพลงของเขาไม่ได้หวือหวามากในชาร์ต แต่ก็มีฐานแฟนเพลงพอสมควร เท่าที่ค้นหาข้อมูลได้ เพลง Fill Me In ขึ้นอันดับ 1 UK Single Chartเท่านั้น และไม่เคยมีเพลงไหนไต่ขึ้นอันดับหนึ่งอีกเลยค่ะ

หวังว่า ชุดใหม่คงทำได้ดีกว่าในอดีตนะคะ คือแอ๋วเป็นคนชอบเพลงสไตล์นี้มากมาย และไม่อยากให้หายไปไปจากสารบบคนมีฝีมือน่ะค่ะ ถ้าสนใจอยากลองเพลง เข้าไปในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเขาได้เลยค่ะ คิดว่าคงกลายเป็นแผ่นผีแถวบ้านเราไม่เกินสามวันเจ็ดเป็ด เช็ดเป็ดเอ๊ย

อัลบั้มชุดใหม่ Trus Me

Related Websites:

• Official Web site: Craig David
• Star Pulse: Craig David's Biography
• Wikipedia: Craig David's Albums

ปัดจิ๋มลิขิต

• ดิฉันไม่ลงเพลงนะคะ เข้าไปในเว็บไซต์หาฟังเอาเอง คือไม่อยากบังคับ อีกอย่างโง่ค่ะ ยังทำลิงค์เพลงไม่เป็น ต๊าย กะเทยขอเรียนรู้ก่อน
• ระบบใหม่ของที่นี่ดีจังนะคะ ช่วยให้ของง่าย ๆ ง่ายขึ้นอีกสำหรับฝีมือกะเทย โดยเฉพาะการ undo redo ในตัว Editor แม้ระบบการอับโหลดภาพยังไม่เสถียรเท่าไรก็ตาม แต่เลิศแล้วค่ะ
• วันนี้ครบรอบ 2 ปีพอดิบพอดี (เริ่มเขียนเมื่อ 21 ตุลาคม สองปีที่แล้ว) เขียนมา 199 เรื่อง เร็วเหมือนกันนะคะที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่นานขนาดนี้

edit @ 21 Oct 2007 18:58:40 by คุณนายแอ๋ว มาแล้วค่ะ