คุณนายแอ๋วมหาสนุก กะเทยตัวเขื่อง

แอ๋วเคยขำตัวเองนะคะ สมัยก่อนป่วยแทบตายชัก ไข้ขึ้นแทบโงหัวไม่ขึ้น นอนตัวชาปากสั่น หน้าซีดง่อย กินอะไรไม่ได้ แต่ไม่ยอมไปโรงพยาบาลค่ะ แถมดันขังตัวเองในห้องนอน ไม่ยอมให้ใครไปยุ่มย่ามหรือลากนังแอ๋วหัวดื้อไปพบหมอ ทั้งที่เสด็จแม่ก็มีอาชีพป้วนเปี้ยนอยู่ในโรงพยาบาล แอ๋วกลัวหมอค่ะ ยิ่งไม่หล่อ ใส่แว่นหนา ตัวอ้วนกลมไร้เหลี่ยมมุม แล้วก็นั่งพุงหลามกระเพื่อมไปมาระหว่างตรวจไข้ น่ากลัวเป็นที่สุด กรี๊ด ไม่ใช่แล้ว คือมันฝังใจน่ะ ตั้งแต่เด็กแล้ว พอป่วย บวกกับหงุดหงิดก็เลยดื้อแพ่งไม่ยอมให้ใครพาไปหาหมอ ขนาดเสด็จแม่ลงทุนปีนหน้าต่าง เพื่อปลดกลอน เสี่ยงชีวิตลากนังแอ๋วขึ้นรถออกจากบ้าน ไปหาหมอ ปรากฎว่าเป็นไข้หวัดใหญ่ อาการไม่ดีแล้ว ปอดชื้นด้วย แถมกินอะไรไม่ได้ อ้วกแล้วอ้วกอีก ตอนแรกหมอจะให้นอนโรงพยาบาล แอ๋วมีหรือจะยอม ปฏิเสธเสียงแข็ง ถ้าไม่ได้บุรุษพยาบาลหัวเกรียนแขนใหญ่เท่าเสาเอกคนนั้นมานอนเฝ้าไข้ แอ๋วจะไม่ให้ใครฉีดยา กรี๊ด ไม่ได้พูดแบบนี้หรอกค่ะ แต่คนที่บ้านรู้นิสัยดื้อไร้สาระของนังคนนี้ดี ก็เลยพากลับบ้าน เพราะเสด็จแม่ก็ดูแลเราได้นี่คะ ปรากฎว่านอนหัวโตอยู่บ้าน ป้อนข้าวต้ม ป้อนน้ำอยู่หลายคืน พอฟื้นไข้ก็แรดได้เหมือนเดิมค่ะ ดูซิคะ นี่ขนาดเกือบจะตาย ยังไม่ยอมให้หมอแตะต้องตัวเลย

แต่ตรงกันข้าม ถ้าดิฉันเกิดมีอะไรแปลกปลอมขึ้นบน "หนังหน้า" อาทิเช่น สิวหัวช้างบวมเป่งข้างหน้าผาก หลังจากสะเออะใช้ครีมไวเท่นนิ่งแล้วแพ้ หรือตบแป้งหนาไปนิดเวลาไปแด๊นซ์ สิวหัวดำ สิวอุดตัน ขึ้นกันตรึมเต็มหน้าผาก กับข้างแก้ม หรือแม้กระทั่งสิวเสี้ยนบนจมูกก็ทนไม่ได้ค่ะ ต้องรีบแจ้นไปหาป้าหมอผิวหนัง ขอให้ป้าเขาจ่ายยา ฉีดยา หรืออะไรก็ตามที่จะทำให้เสี้ยนความงามมันหายไป ยอมทุกอย่าง ผิวไม่ผ่องเป็นยองใย ก็ขอให้หมอทำเอเอชเอเป็นการด่วน ยอมแสบหน้าแหก เพื่อให้หน้าส่วยเด้ง ทายาไม่เคยขาด แต้มหัวสิวแทบจะทุกชั่วโมง แต่ทีเวลาไข้กลับ ไม่เคยค่ะ นังแอ๋วแอบคายยาทิ้งกระโถน หรือหมกเม็ดยาไว้ในถ้วยขนมหวาน สุดแต่จะทำได้

อย่างที่เกริ่นมา ทำให้คนอ่านรู้แล้วชิมิคะว่า กะเทยน่ะทนได้ทุกอย่าง ผู้ชายทิ้ง เดี๊ยนร้องไห้สองคืน หมดไอติมรสช็อคโกเลตฟัดจ์ไปสองถัง รุ่งเช้าตื่นขึ้นมาสะบัดแฮร์สองที หายเป็นปลิดทิ้ง พ่อแม่ไม่เข้าใจในความเป็นสาวในร่างชาย เดี๊ยนก็ไม่สน สักวันท่านก็คงไม่ใส่ใจเองแหล่ะ หรือเป็นหนี้เป็นสินพะรุงพะรัง เพราะรูดบัตรหมดไปกับความสวยความงาม นังกะเทยสู้ใจขาด ทำมาหากินงกเงิ่นเพื่อชำระหนี้บัตร แต่เรื่องสิว ๆ ที่ใครคิดว่าไม่สำคัญ นังกะเทยส่องกระจกเห็นเข้า แทบจะวายปราณ ล้มแดดิ้นสิ้นอายุขัยซะตรงนั้น บางทีนังแอ๋วก็หัวเสียนะคะ เวลาที่มีโอกาสอันงดงาม เช่น มีเดทกับฝรั่งตัวเท่าควายแต่หล่อจังไรเป็นที่สุด แม่งอีสิวมันก็โผล่ขึ้นมาประจานทำความมั่นใจไปอีก ทีเวลาไม่มีผู้ชายมาติดกับ มันไม่ขึ้นค่ะคุณผู้อ่านขา หรือเวลาไปสมัครงาน สัมภาษณ์งาน กะเทยควรจะสวยเลิศล้ำ หน้าสวยเด้ง แม้จะไม่ได้ขาวผ่องเป็นสำลี แต่ก็ควรจะคล้ำแทนคมขำไร้สิวฝ้าชิมิคะ แต่ธรรมชาติชอบแกล้งคนสวยอยู่เรื่อย ดูซิ สิวหัวแดงเป่งงอกเงยขึ้นมาเรียงกันสามเม็ดตรงกราม กะเทยก็จะบ้าซิคะเนี่ย

ใครคงงงนะคะ อะไรยะหล่อนแค่เรื่องเท่าติ่งจิ๋มมดคันไฟ จะอะไรนักหนา เอายาโปะ ๆ แปะ ๆ ตามหมอสั่ง หรือเอาคอนซีลเบอร์โบกสักนิด ก็พอออกไปเฉิดฉายได้แล้วนี่นา หล่อนก็เต้นเป็นลิงโดนปิ๊กลิ่นกะปิไปได้  ขออธิบายนิดนึง คืองี้ค่ะคุณ ไอ้วิตกจริตซินโดรมเนี่ย แต่ละคนมันก็เป็นไม่เหมือนกัน บางคนนะคะ จะจิตตกทุกครั้งที่ไม่ได้แต่งหน้า ขนาดจะไปเซ่เว่นหน้าปากซอย ถ้าไม่ได้โบกกลบหลุมสิว ไม่ได้เอาปาดลิบสติกสีวิ๊งๆ ไม่กล้าจะโผล่ออกไปหรอกค่ะ ทั้งที่เดินไปไม่กี่บล็อกก็ถึงแล้ว หรือบางกะทาชายที่พึงพอใจกับการไว้หนวดเครา คืออาจจะรู้สึกว่าตัวเองหล่อเข้มเวลามีหนวดรำไรเขียวครึ้ม ถ้าโดนเมียบังคับให้โกนออก หรือพ่อแม่หงุดหงิดกับความซกมกรุงรังลูกชาย บังคับให้เอาหนวดเอาเคราออกซะ ผู้ชายมันก็ง่อยค่ะ รู้สึกตัวเองชิกเก้น ๆ ไม่มั่นใจซะงั้น ต่างจิตต่างใจค่ะ หรือบางคนถ้าไม่ได้ดวดเหล้าสักนิด จะแด๊นซ์ไม่ค่อยออก ชะนีบางนาง เป็นโรคติดแฟนค่ะ ถ้าแฟนไม่โทรมารายงานตัวทุกสิ่สิบนาที พอขาดการติดต่อไป ห้าสิบนาทีเท่านั้น แม่คุณตีโพยตีพาย คิดว่าแฟนมีชู้ค่ะ เอ่อ สิบกว่านาทีเนี่ย ยังไม่ทันแหย่อะไรเลยค่ะ จินตนาการไปโน่นแล้ว คงไม่มีตัวผู้ที่ไหนมันไวไฟ จีบหญิงติดในสิบนาทีหรอก

ในกรณีของแอ๋วแล้ว แอ๋วมีปัญหากับสิวมาตลอด และสู้รบตบมืออย่างโชกโชน เรียกได้ว่า หมดเงินไปกับไอ้ปัญหาเล็ก ๆ บนใบหน้ามาตั้งแต่วัยรุ่น อาจจะพูดได้ว่าก่อนวัยรุ่นด้วยซ้ำไป จนตอนหลังโตเป็นสาว ได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น เทคโนโลยีก้าวไกล ถึงได้รู้ว่า ปัญหาสิวเนี่ยมันเป็นเส้นผมบังจู๋จริง ๆ ค่ะ พอมายึดแนวสูงสุดคืนสู่สามัญ ก็พบว่า ทุกอย่างมันกลับสู่สมดุลอย่างไม่น่าเชื่อ อาทิเช่น

• เลิกใช้สกินแคร์ราคาแพง ด้วยความคิดที่ว่า มันแพงแค่ไหน มันก็จะช่วยให้เราผิวผุดผาดปราศจากสิวได้ตามค่าเงิน ซึ่งความจริงไม่ใช่เลยค่ะคุณน้องขา สกินแคร์ขวดละห้าหกพัน หรือกระปุกเท่าตลับหอย กลับสร้างปัญหาให้กับคนที่มีปัญหาผิวบอบบาง หรือไวต่อการเป็นสิวได้ ซึ่งแอ๋วไม่อยากบอกว่า ตอนนี้ใช้สกินแคร์ของผู้ชายค่ะ ทั้งที่ไม่ค่อยปลื้มเท่าไร ราคาถูกมาก แต่ให้ผลน่าพอใจเชียว
• ล้างหน้าด้วยเจลอ่อนใส วันละครั้ง นอกนั้นใช้น้ำสะอาดอุณหภูมิปกติ ถ้าอยากล้างหน้าระหว่างวัน
• พอแก่ตัว หรืออายุมากขึ้น ผิวจะไม่ค่อยผลัดเองเท่าไร ก็ต้องเร่งกระบวนการชิมิคะ ขัดหน้าค่ะ ตอนแรกจะใช้แปรงขัดส้วม เพราะมันคงสู้รบกับหนังหน้าของนังแอ๋วได้ แต่บังเอิญไปเจอสูตรผีบอก แล้วก็ไอ้ตัวสครับขัดหน้าเนี่ย มันทำให้หน้าเปล่งปลั่งขึ้น โดยเฉพาะคนหน้ามันอย่างเดี๊ยน
• นอนหัวค่ำ หรือพยายามนอนให้เป็นเวลา เรื่องนี้ทำได้ยากค่ะ แต่ทำแล้วจะพบว่า ร่างกายมันสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมาเอง แล้วเป็นการสร้างระบบคุ้มกันให้กับผิวหนังด้วยอย่างไม่น่าเชื่อ
• เวลาเป็นสิว อย่าแกะ อย่าเกา ทั้งที่ใจมันอยากแทบขาดใจ ดิฉันใช้วิธีการไม่ส่องกระจก ไม่โผล่หน้าไปให้หงุดหงิดหน้าคันฉ่องหรอกค่ะ แต้มหัวสิวด้วยครีมเร่งก็พอ วันละครั้งสองครั้ง ไม่กี่วันก็ยุบ
• ใช้เครื่องสำอางให้น้อยที่สุด ตอนหลังไม่ใช้เลยค่ะ ไม่โบ๊ะแป้ง ไม่อะไรทั้งนั้น ทาครีมกันแดดทุกครั้ง เวลาออกไปเจอผู้ชาย เอ๊ยต้องปะทะแดด ยิ่งในประเทศที่เดี๊ยนอยู่ พระอาทิตย์โคตรโหดค่ะ ไม่ทาแสบยันถึงไขกระดูกเลย
• ดื่มน้ำตลอดเวลาทั้งวัน จิบค่ะ ไม่ใช่แดกมันทั้งขวด ไตพัง ตับวอดวายพอดี ดื่มไปให้ร่างกายไม่กระหายนะคะ น้ำทำให้ผิวพรรณมีเลือดฝาด โลหิตหมุนเวียน ผิวก็จะดูดีมีสุขภาพค่ะ
• ช่วงที่แอ๋วเป็นสิวมาก ๆ ข้างแก้ม แอ๋วพยายามหาสาเหตุ และป้องกันมันตลอดเวลา เช่น ซักผ้าปุที่นอน ปลอกหมอนทุกอาทิตย์เท่าที่จะเป็นไปได้ อันไหนเดี๊ยนแพ้ เดี๊ญ๊นก็ไม่เอาไว้ค่ะ ใช้ของอ่อน ๆ ซัก ไม่แรงหอมน้ำหอมฉุนกึก
• มะเขือเทศสด ทานได้ทุกวันก็ดีนะคะ อยากบอกว่า มันช่วยได้มากอย่างไม่น่าเชื่อ รวมทั้งผักใบเขียว และผลไม้สด
• น้ำตาลทำให้ผิวหมอง รวมทั้งอาหารสำเร็จรูปที่ผ่านการปรุงแต่งอย่างหนัก อย่างพวกคุ้กกี้ มันฝรั่งทอด พวกนี้ทำให้ฐานของผิวไม่สมดุล ง่ายต่อการถูกกระตุ้นให้เป็นสิว อย่ากินบ่อยก็พอค่ะ เดี๊ยนเนี่ยเลิกเลย ยกเว้นวันไหนอยากทาน ก็จะบอกว่า เดือนละครั้งสองครั้งเท่านั้น
• ถ้าไว้ผมยาว ปอยผมที่มีน้ำมัน ก็จะทำให้ผิวแถวไรผมเป็นสิวได้เช่นกันนะคะ เพราะงั้นอย่าปล่อยให้ผมเผ้าซกมก สระบ่อย ๆ เท่าที่จะเป็นไปได้
• ต้องเข้าใจธรรมชาติว่า สิวจะหาย อาศัยระยะเวลา พอสิวหายก็ต้องมาเจ็บใจกับรอยสิวอีก ซึ่งถ้าเราไม่แกะ ไม่เก่า ทายาพวกที่เร่งการสร้างเซลล์ ก็ทำบ้างนะคะ ที่สำคัญอดทนค่ะ
• สกินแคร์ตัวไหนเราแพ้ แม้จะแพงเลิศ ก็อย่าเสียดมเสียดาย ขายต่อได้ขายไปเลย หรือยกให้ญาติโกโหติกาให้รับส่วนบุญกันต่อไป ก็คงดีไม่น้อย ชิมิคะ เพราะบางคน บ่นกรี๊ด ๆ ว่าสิวขึ้น แต่ก็ยังโบ๊ะไอ้ครีมหนืด ๆ ที่โดนโฆษณาโหมกรอกหูว่า ช่วยทำให้รอยย่นหายไป แหมรักษาสิวก่อนดีกว่านะคะ
• ว่ากันว่า คนที่จิตใจแจ่มใส มันบอกออกมาทางผิวหนังค่ะ ถ้าเราทำใจไม่เครียด งามมาจากข้างใน สุขภาพผิวหนังจะเปล่งปล่ง เรืองรอง อย่างเห็นได้ชัด
• เป็นสิวในช่วงแรก ไปหาหมอค่ะ อย่ากังวลหรือคิดว่าหมอเลี้ยงไข้ หมอตะกวดมันเยอะ เดี๊ยนเข้าใจ แต่หมอดี ๆ ก็ต้องหากันหน่อยชิมิคะ

เป็นเรื่องเล่าสู่กันฟังพอหอมปากหอมหำน่ะค่ะคุณผู้อ่านขา ไม่ได้มีสาระแก่นแตดอะไร แต่ขอโฆษณาไว้ซะหน่อย คราวหน้า แอ๋วจะมาคุยถึงเรื่องที่ทุกคนต้องกรี๊ดค่ะ ต๊ายเดาไม่ถูกชิมิคะ อะ นังแอ๋วใบ้ให้นิดนึง เกี่ยวกับผู้ชาย แล้วก็ลีลาเร่าร้อนบนเตียงค่ะ แค่นี้พอไหม ถ้าไม่พอ อดใจรอ แล้วติดตามกันต่อไปค่ะ

ปัดจิ๋มลิขิต

• ดิฉันกำลังมีปัญหาใหญ่หลวงที่ต้องแก้ด้วยตัวเอง ช่วยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
• ได้มาเขียนระบายแล้ว แม้จะไม่ได้ใช่เรื่องที่กำลังปวดจิ๋มอยู่ ก็เชื่อค่ะว่ามันคงพอช่วยได้
• ดีใจที่เพื่อนพ้องหน้าตาคุ้นเคย ยังกลับมาเป็นกำลังใจเช่นเดิม
• ถึงแอ๋วจะเครียด มีเรื่องต้องสะสางมากมาย แต่แอ๋วขอยืนยันว่า ดิฉันสวยเลิศเช่นเดิม
• เดาไม่ออก ให้เงยหน้าดูที่หัวบล็อกค่ะ ดิฉันสวยแนวนี้เลย สวยล้ำไม่อายฟ้าดิน

edit @ 20 Oct 2007 20:34:42 by คุณนายแอ๋ว มาแล้วค่ะ