คุณนายแอ๋วมหาสนุก กะเทยตัวเขื่อง

หลังจากปล่อยของไปนิดหน่อยพอหอมปากหอมคอ คนดูอุ่นหนาฝาคั่ง
เข้ามาดูกันบล็อกแทบแตก สิริรวม ๑๒ คน หูยดีใจเป็นที่สุด ทำไมคนถึง
ได้สนใจอ่านกันหนาตาขนาดนี้ ดูซิเกือบจะได้ยอดรวมเป็นที่หนึ่งของ
กลุ่มกะเทยต่างแดนแล้วซินะ นี่ถ้าเข้าเพิ่มอีก ๒ คน รับรองบล็อกต้อง
รับไม่ไหวแน่ๆ เลย ต๊ายลงทุนลงแรงทำวิจัยเขียนเรื่องสาระ คนอ่านก็
ช่างน่ารักเข้ามาอ่านกันแทบตบตีกันตาย น่าเขียนจนตัวตายให้สม
กับคนอ่านมหาศาลสนใจใคร่รู้

ประชด (เชอะ เชิดค่ะ)

รุ่นล่าสุดค่ะ แนบชิดสนิทไข่ เห็นอะไรไหมคะ ซืดดดด

รุ่นนี้มี pouch technology ยกไข่ตูมสุดฤทธิ์

อันนี้ใส่ว่ายน้ำ กระแทกตาคนมองอย่างแรง

มาต่อเรื่องกางเกงในนะคะ สมัยก่อนที่ยังเป็นเด็ก ไม่รู้จักยี่ห้อหรูหรา
เลิศล้ำอย่าง Calvin Klein, Jockey, HOM, Eminance, AussiBum,DK
หรือยี่ห้ออื่นที่มีดีไซน์เนอร์ระดับแถวหน้าออกมารุมทึ้งส่วนแบ่งตลาด
ในส่วนห่อหุ้มไข่ผู้ชาย (และกะเทย) กันอย่างบ้าคลั่ง ราคาไม่ต้องพูดถึง
แพงหูดับตับไหม้ แต่ผู้บริโภคหัวสูงกำลังซื้อสูง และผู้บริโภคหัวสูง แต่
กำลังซื้อต้ำเตี้ยติดดิน บ่ยั่นที่จะจับจองคว้ามาใส่ห่อเจี๊ยวห่อไข่กันไม่สิ้น
สุด บางตัวราคาเหยียบพัน หรือสองพันกว่าบาท ซื้อรองเท้าได้คู่หนึ่งเลย

รุ่นนี้ดิฉันมีค่ะ กรี๊ด ใส่แล้วเลิศมาก

ถ้ายังจำกันได้สมัยพ่อเรามั้งคะ กางเกงในก็ไม่มีมีอะไรมากกว่า ลุฟท์ มิงค์
แอ๊บเปิ้ลสีรุ้ง หรือประมาณกางเกงในสีขาว ดำ เทา ธรรมดา ไม่ค่อยมีลูก
เล่นอะไร มายุคแอ๊ปเปิ้ลที่เป็นแบบทรังค์ ใส่แล้วเห็นหมดว่าท่อนลำแค่ไหน
สีไม่ต้องพูดถึง สี่สีทอแข่งกันเล่นลายเป็นอย่างต่ำ วัยรุ่นสมัยนั้นฮิตใส่กัน
เพราะมันไม่มีทางเลือกมาก ต่อมาแบบบิกินี่หรือแบบเซ็กซี่มากขึ้นในนาม
รอสโซ่ เจเพลส ก็เข้ามาตีตลาดแย่งส่วนแบ่งกับเขาด้วย ทั้งหมดเป็นสินค้า
ตลาดล่าง หรือกางเกงในตลาดนัด ที่คนซื้อส่วนใหญ่เป็นคนทั่วไป และ
คุณภาพก็พอกับราคาสมัยก่อนกางเกงในคือกางเกงใน ไม่ได้มีลูกเล่น
แพรวแพรว สีโดดเด่นกระแทกตา หรือรูปแบบดีไซน์เลิศหรูเหมือนสมัยนี้
หรอกนะคะเขาคิดแค่ว่าใส่ไว้ด้านในต้องโชว์อะไรนักหนาคะ

ว่ากันด้วยดีไซน์ สิ่งที่คนซื้อรุ่นพ่อรุ่นลุงเรา หรือเมื่อสักยี่สิบปีก่อนนั้นนะคะ
เขาคำนึงถึงความใส่สบายมากกว่า ขอบกางเกงในตลาดนัด สามตัวร้อย
หรือสี่ตัวร้อย แถมกะเทยเจ้าของร้านดูดให้นั้น มักจะสร้างปัญหาบางอย่าง
ให้กับคนใส่ คือ มันจะกดทับเป็นรอยน่าเกลียด บางคนแพ้ก็คันคะเยอะซะงั้น
ต่อมาจึงมีขอบแบบหนาใหญ่ มาแทนยางยืดที่แสนจะอึดอัด และไอ้ขอบหนา
ใหญ่โชว์แบรนด์เนม กลายเป็นสิ่งที่หนุ่มเท่และเกือบเท่ใส่โชว์ออกมาด้านนอก
ผิดกับสมัยก่อนโดยแท้

แบบเดิมแต่อีกสีนะคะพี่ แรงไม่แพ้กัน

กาลเวลาผ่านไป แฟชั่นไม่เคยปราณีใคร กางเกงในกลายเป็นสินค้าฮิตและ
ต้องใช้ของคนทุกระดับชั้น สินค้ามีดีไซน์ต่างมีกางเกงในอยู่ในไลน์ของตัว
สู้กันถึงพริกถึงขิง ตอนแอ๋วโตมา ยี่ห้อแรกที่คุ้นตาและคิดว่ามันเก๋ไก๋ที่สุดก็คือ
กางเกงใน CK ค่ะ เห็นในแม๊กกาซีน มันเซ็กซี่มาก และโฆษณาของซีเคแทบ
ทุกตัว ทำออกมาเร้าใจ เน้นเป้านายแบบอย่างจงใจ ดูแล้วแทบลืมไปเลยว่ากำลัง
ดูแผนโปรโมทสินค้ากางเกงใน ใจมันนึกว่าเขากำลังขายบริการหนุ่มเอสคอร์ท
และไอ้การใส่ยีนส์ให้แถบขอบกางเกงในแพรมออกมา ถือว่าเท่เก๋มาก ซึ่งควรจะ
เป็นยี่ห้อเลิศ ๆ ค่ะ ไม่ค่อยเห็นใครใส่ยี่ห้อรอสโซ่แล้วโชว์ขอบนะคะ

ในปัจจุบัน ดีไซน์กลายเป็นเรื่องสำคัญพอ ๆ กับความสบายในการสวมใส่ และ
ประเภทของกางเกงในสำหรับการรับรู้ของคนไทยก็เริ่มมีมากขึ้น เราเริ่มมีการ
บริโภคสินค้าต่างชาติ อินเตอร์เน็ตเปิดหูเปิดตา แอ๋วเองตอนเล่นเน็ตใหม่ ๆ
เพิ่งรู้ว่า ผู้ชายใส่จีสตริงก็ได้ด้วย ซึ่งในความรู้สึกแอ๋ว ผู้ชายต่อให้หล่อแค่ไหน
ใส่จีสตริง มันไม่เร้าใจอ่ะค่ะ รู้สึกแหวะ ๆ ไงไม่รู้ ไม่ชอบเลย แต่ถ้าเป็นคนที่
ใส่แบบบิกินี่ แบบทรังค์ ฮิบ หรือลองจอห์น ดูดีมาก มันเร้าใจกว่าเยอะ

แล้วในที่สุดเทคโนโลยีก็เข้ามามีบทบาทในกางเกงในอย่างคาดไม่ถึง รวมทั้ง
ความฉลาดในการดีไซน์

• ใส่แล้วน้องบึ้มตูมเตะตา
• ใส่แล้วไม่เหม็นอับ
• ใส่แล้วกระชับ เคลื่อนไหวง่าย
• ใส่แล้วเป็นเทพ (เหรอ)
• ใส่แล้วบำรุงผิวหุ้มกล้วย
• ใส่ทำให้หนังหุ้มไข่เนียนนุ่ม (กรี๊ด)

ตัวนี้ผสมวิตะมินซี ขาวน่าลูบ ชิมิคะ

ทั้งหมดเกิดขึ้นแล้ว อย่างกางเกงในบางยี่ห้อ เสริมฟองน้ำเข้าไปแถวกระเปาะ
หน้า เวลาใส่แล้วจะอวบอูมโดยไม่ยัดกระดาษชำระ ไม่รู้ว่ายังมีขายอยู่หรือเปล่า
เคยเห็นที่ร้าน HOM แถวสยามเมื่อสามปีก่อนค่ะ ตอนไปดู นึกเหมือนกันนะคะ
ว่าใครจะกล้าซื้อ ก็มีค่ะ ตอนที่เลือกซื้อ เจ๊คนหนึ่งกะเทยสาวมาก เป็นคนซื้อไป
แอ๋วเลยมองด้วยความชื่นชม อยากจะปรบมือให้ค่ะ ช่างกล้านะคะ

ตัววิตะมินมาเป็นซอง ใส่ตอนแช่น้ำสุดท้ายค่ะ

แต่ด้วยความฉลาดของดีไซน์เนอร์ เขาใช้วิธีการตัดเย็บ ทำให้ส่วนหน้าของ
กางเกงใน ยกขึ้นเล็กน้อย เป็นกระเปาะ รวบไข่กับกระเจี๊ยวไว้รวมกัน มองดู
อวบอูมใหญ่ขึ้นทันตาค่ะ อันนี้จะต้องใช้ใยผ้าประมาณสแปนเด็กซ์ด้วย ถึงจะ
ทำให้มันรัดไข่เต่งตึง ใน AussieBum เขาเรียกว่า Pouch Technology ที่จะช่วย
ให้น้องหนอนน้อยกลอยใจดูบึกบึนขึ้นมาทันตาโดยไม่ต้องบีบต้องนวด

แบบการ์ตูน ใส่แล้วเก๋มาก เพราะมันน่ารักน่าใคร่

จนบัดนี้ ดิฉันก็ยังไม่เข้าใจว่าไอ้รุ่น Essenseที่มีส่วนผสมของวิตะมินซี และ
โสมนั้น มันคิดกันได้ไง สร้างสรรค์จริง ๆ ค่ะคุณขา เป็นรุ่นที่เขาผสมวิตะมิน
ไว้จนซึมซับไปในใยผ้า ทำให้ผู้สวมใส่ได้รับสารอาหารอย่างครบถ้วน โดย
ทำให้ผิวพรรณบริเวณไข่และกล้วยผุดผ่อง ไม่ดำคล้ำด้วยฤทธิ์ความเป็นกรด
อ่อน ๆ ของวิตะมินซี ไม่เคยลองค่ะ มันแปลกเกินไป เคยซื้อใส่แต่แบบเก๋ๆ
ดีไซน์ล้ำมากกว่าค่ะ

แบบ Hip Trunk โชว์ความสดใสของกระเจี๊ยว เอ๊ยของตัวการ์ตูน

บางคนเชื่อว่า กางเกงใน สามารถบอกนิสัยอะไรหลายอย่างได้ แต่ที่แอ๋ว
เห็นได้ชัดน่าจะเป็น เรื่อง Personal Hygine ค่ะ การใส่กางเกงในสะอาดไม่
กลับด้านสลับใส่ ตัวหนึ่งใส่สี่วันนั้น มันไม่ไหวอ่ะ นึกแล้วหยะแหยง อีก
อย่างการใส่กางเกงในทำให้เราต้องไม่ซักผ้าเยอะ โดยเฉพาะยีนส์ ฉี่เล็ด
ความสกปรกอื่นๆ มันจะอยู่ที่กางเกงใน เหงื่อ คราบไคล ในประเทศที่มี
อากาศหนาวเย็น การใส่กางเกงในเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับสุขภาพ และใน
เรื่องของความเชื่อเบื้องหลังผ้าห่อไข่นั้น ก็มีหลายประเด็นน่าสนใจ

สีเหลืองตอแหล ดอกทองมากค่ะ

จะเอา จะเอา กรี๊ด จะเอานายแบบค่ะ กางเกงในไม่สน

ตอนหน้า แอ๋วจะมาแอ๊บแบ๊ว อธิบายประเภทและการแยกชนิดกางเกงใน
ให้เห็นกันค่ะโดยแยกตามดีไซน์ ประโยชน์ใช้สอย คนใส่ และอื่น ๆ

เห็นไหมคะ หากินกับเรื่องกางเกงในได้อีกตอนแล้ว หุ หุ หุ

ปัดจิ๋มลิขิต

• คนอ่านอีก ๑๒ คนนะคะ อย่าน้อยไปกว่านี้ มีงอนฮ่ะ