จุดอ่อนของกะเทย

posted on 13 Feb 2006 03:32 by madambuffalo  in QueerLife

ถึงแอ๋วพยายามบอกเป็นนัยว่า กะเทยเป็นสัตว์โลกที่แข็งแกร่งที่สุดในสามภพ
แต่ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะไม่มีข้อด้อย จุดบกพร่อง แข็งแกร่งอยู่เพียงกลุ่มเดียว
กะเทยก็เช่นกันค่ะ หลายคนอาจจะมองว่า พวกเราไม่ค่อยทุกข์ร้อนอะไร
วัน ๆ เอาแต่นึกถึงแต่เรื่องฟาดฟัน กินผู้ชายเป็นมื้อเป็นคราวพอประทังชีวิต
หาได้ทำอะไรเป็นโล้เป็นพายไม่ ก็คงมองเราไม่ครบทุกมิตินะคะ คุณขา
ในความแกร่ง เปรี้ยว ดูเป็นกะเทยแถวหน้าของสังคังเอ๊ยของสังคม
เรามีสิ่งเปราะบาง ซ่อนเร้นอยู่ภายในเปลือกแห่งตัวตนของกะเทยอยู่พอตัวค่ะ

กะเทยมีจุดอ่อนมากมาย และถ้าโดนทำร้ายตรงจุด ตรงสิ่งที่เป็นแผลในใจ
โดนเข้าในสิ่งที่กะเทยบอบช้ำ ปางตายเชียวนะคะ หรือไม่ก็ตายไปเลยค่ะ
เพราะงั้นที่แอ๋วกำลังบอกเรื่องเหล่านี้ ไม่ได้ชี้โพรงให้กระรอกกระแตร่าเริง
ไม่ได้หวังให้คนที่รักสนุกเห็นกะเทยเจ็บปวด หาช่องทางมารังแกอะไร
แต่ทำไปเพื่อทำให้กะเทยทั้งมวลได้ตระหนักถึงความจริงเหล่านี้ด้วยตัวเอง
และหาทางอุดช่องโหว่เพื่อป้องกันตัวเองจากความจริงทั้งหมดนะคะ
อย่าให้ตัวเองต้องเจ็บปวด หรือต้องมีอันเป็นไปเพราะภัยที่มาจากข้างในเลย
แอ๋วเองพานพบเรื่องเหล่านี้มาแทบทั้งหมด ไม่ต้องมีใครมาเล่ามาบอก
ก็รู้ถึงความเจ็บปางตายว่ารุนแรงและเป็นอันตรายต่อตัวกะเทยอย่างเราแค่ไหน
เพราะงั้นเราเป็นเพศที่แข็งแกร่งโดยธรรมชาติ ก็ต้องป้องกันตัวเอง ชิมิคะ

"อ่อนไหว" ต๊ายถ้าเป็นศิลปินก็ถือเป็นคุณสมบัติเด่นดีเลิศที่น่าจะเป็นผลบวก
ในการรังสรรค์งานออกมาเป็นที่ยอมรับของคนทั้งหล้า เป็นที่ต้องการของคน
แต่สำหรับกะเทยแล้ว ความอ่อนไหว เป็นสิ่งที่บั่นทอนชีวิตของทุกนางค่ะคุณ
จะเห็นได้ว่า กะเทยมักจะไวต่อความรู้สึกทั้งมวลที่เข้ามาประทบทวารทั้งเก้า
กะเทยจึงเหมือน receptor ที่รับมันทุกอย่างเข้ามาในตัวแล้วก็ประมวลผล
และมักจะเป็นสิ่งที่เป็นผลลบค่ะ หนำซ้ำมันยังส่งภัยมายังต่อเองเป็นระลอก

ยกตัวอย่าง เคยแปลกใจไหมคะว่าทำไมกะเทยถึงได้ร้องห่มร้องไห้เป็นคุ้งแคว
เวลาผู้ชายมันทิ้ง ก็เพราะกะเทยมักจะทุ่มเททุกอย่างให้กับไอ้ควายนั่น
เงินทอง ของใช้ดี ๆ ไม่รวมหัวใจรักที่ยัดใส่มือผู้ชายเส็งเคร็งหน้าหมา
แล้วมันก็บี้ขยี้จนแหลกคามือ กะเทยหรือผู้หญิงหน้าไหนก็ต้องเจ็บเจียนตาย
ต้องรู้สึกว่าโลกทั้งโลกกำลังถล่มลงมาโถมทับเจ้าหล่อนให้แดดิ้นสิ้นชีพ
ทั้งที่ความจริง มันน่าจะดีชิมิคะ ที่ผู้ชายใจแอนิมอลทราม ๆ กำลังไป
และไม่ต้องทุกข์ทรมานกับผู้ชายที่มีแค่เจี๊ยวหวานแต่ใจขมเยี่ยงบอระเพ็ด
กะเทยทำไม่ได้หรอก กว่าจะผ่านพ้น "วิกฤตกระเจี๊ยว" ต้องใช้พลังมากมาย
จิตใจก็หวนนึกถึงแต่ความดีความงามปริมาณน้อยกว่าน้ำกามหนึ่งครั้ง
หาได้หลาบจำกับความต่ำทรามเห็นแก่ได้ของมันปริมาณเท่าน้ำทั้งโลก
กะเทยจะบอบบางและอ่อนไหวกับความเอาใจของผู้ชายแบบขอไปที
ทั้งที่ถ้าทำใจให้แข็งสักนิด กะเทยไม่ตายเพราะผู้ชายหัวใจหมา ๆ หรอกค่ะ
แต่อย่างที่บอกไงคะ แม่งพวกเดี๊ยนเนี่ยอ่อนปวกเปียกไม่เข้าท่าเข้าทางเอง

"ตอแหล" เฮ้อ อันนี้เป็นความจริงที่สลัดเท่าไรก็ไม่พ้น ไม่สามารถปฏิเสธได้
กะเทยเองมักจะโดนตราหน้าว่า โกหกเป็นไฟ ตอแหลได้ช้างหลับทั้งโขลง
หรือบางทีก็ปลิ้นปล้อน หลอกคนได้ทั้งบาง เพียงเพื่อผลประโยชน์บางอย่าง
จะเห็นได้จากข่าวคราวกะเทยหลอกฝรั่งไปลอกคราบในโรงแรมหลังเสร็จกิจ
กะเทยควายแถวสยาม หลอกน้องผู้ชายหน้าตาดีว่าเป็นโมเดลลิ่งชื่อดัง
พอน้องหลงเชื่อ ก็กวาดกินสิ้นทั้งตัว เล่นเอาน้องผู้ชายเกลียดกลัวกะเทย
หรือกรณีที่กะเทยในวงการบันเทิง มักจะชอบคาบข่าวของคนนั้นคนนี้
ไปกระจายผ่านสื่อ กลายเป็นข่าวลือที่มีมูลจริง เพราะอีกะเทยใจทรามเหล่านี้
ชอบเอาข้อด้อยของคนอื่นมาเล่นงานลับหลัง หาได้กล้าหาญจะสู้ด้วยใจไม่
กะเทยพันธุ์ตอแหลได้ถ้วยเหล่านี้ เจอมากมายค่ะ และมักจะขี้อิจฉาริษยา
และพยายามทำลายคนที่ตัวเองเกลียดชัง ด้วยการเอาไปให้ร้ายป้ายสีหลับหลัง
โดยไม่ได้นึกถึงว่า การทำเช่นนี้เป็นการสร้างภัยเข้าตัวไม่วันใดก็วันหนึ่งค่ะ
กะเทยอีกกลุ่มที่ไม่ได้ทำอะไรเลว ๆ ก็โดนตราหน้าว่าเลวเหมือนกันหมด
หรือบางทีกะเทยใจเสาะปากเสียเหล่านั้นโดนกระทืบปางตาย ก็สมควรอยู่ค่ะ

"เห็นผู้ชายดีกว่า" อันนี้ถือเป็นบรรทัดฐานที่พวกเราเหล่ากะเทยทั้งปฐพีทั่วหล้า
มิอาจจะปฏิเสธได้ว่า ยามใดที่ผู้ชายถูกใจป้วนเปี้ยนใกล้รัศมีทำการของกะเทย
แล้วถ้าเกิดไอ้ผู้ชายที่ว่าเล่นด้วย แม้จะแค่ยิ้มให้แบบปราศจากจุดหมายใด ๆ
กะเทยสู้ขาดใจ จิกอีผู้ชายที่หมายตาไว้จนได้ค่ะ แล้วมักจะไม่รอด ถ้าใช้เงิน
ใช้ทุกอย่างทุ่มให้ ผู้ชายบางคนเห็นว่าไม่เสียหาย ได้ฟันตูดผู้ชาย แถมมีตังค์ใช้
แล้วเวลากะเทยหลงผู้ชาย โงหัวไม่ขึ้นค่ะคุณขา บางทีลืมญาติลืมมิตรไปเลย
หรือทิ้งเพื่อนที่คบกันมาเป็นสิบปี เพียงเพราะผู้ชายที่รู้จักกันแค่เอากันครั้งเดียว
กะเทยบางคนหลงหำจนไม่ได้นึกว่า เงินจำนวนมากมายมหาศาลที่ให้ไอ้บ้านั่น
สามารถดูแลพ่อแม่ที่บ้านนอกได้เป็นปีอย่างสบาย น้องสาวน้องชายได้เรียนหนังสือ
กะเทยมักจะลืมค่ะ ทำทุกอย่างเพื่อเหนี่ยวรั้งกระเจี๊ยวไว้จนกว่าชีวิตจะหาไม่
แต่ลืมไปว่ายังมีอีกหลายชีวิตที่มีความสำคัญมากกว่าผู้ชายคนเดียวที่ปราศจากดี

"หลงตัวเอง" กะเทยบางนางหลงคิดว่าตัวเองสวยล้ำเลิศ งดงามเหนือใครทั้งมวล
โดยไม่ได้มองเลยว่า ก็แค่อีกะเทยอ้วนเผละ หน้าเป็นสิวเขรอะ แต่งตัวเหมือนอีบ้านนอก
ชอบทำกรี๊ดกร๊าดในที่สาธารณะ หรือทำกิริยาไม่เหมาะสมให้คนที่เกลียดกะเทยอยู่แล้ว
ดูถูกในความทุเรศของตัวเอง กะเทยพวกนี้มีเยอะค่ะ และคิดว่ามันเป็นสิ่งน่ารักน่าชัง
หารู้ไม่ว่า กำลังโชว์จุดอ่อนด้อยของตัวเองให้โดนทำร้าย โดนกีดกันจากสังคมมากขึ้น
เพียงเพราะอยากเด่นอย่างดังด้วยการทำตัวเป็นจุดสนใจ อยากให้ผู้ชายหันมามองบ้าง
ซึ่งมันมักจะให้ผลตรงกันข้ามค่ะคุณขา กะเทยที่ดี มีความเป็นกุลเกย์ เขาไม่ทำกันค่ะ
ไอ้การแต่งตัวไม่ดูหนังหน้า การแต่งหน้าแต่งตาไม่ได้ดูกาละเทศะ ออกแนวทุเรศทุรัง
กะเทยจะสนุกสนานเบิกบาน ก็ทำในกลุ่มตัว หรือในเวลาในสถานที่อันเหมาะอันควร
ไม่ใช่ทำมันทุกอย่างที่อยากทำ อยากโชว์ แล้วก็เป็นที่อนาถของคนพบเห็น

"จิตแตก" อันนี้เน้นถึงลักษณะตามธรรมชาติของพวกเราเหล่ามวลดอกไม้นะคะ
สังเกตซิคะ เวลากะเทยคุยกัน ไม่พ้นเรื่องความกังวล ความไม่พึงพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี
กะเทยที่เป็นมาก จะสังเกตได้จาก จะพยายามทำทุกอย่างให้ตัวเองดูดีจนเว่อร์ค่ะ
บางคนฉีดน้ำหอมเสียฟุ้ง ซึ่งไม่ได้เข้ากับอุปนิสัยและรูปแบบการใช้ชีวิต แย้งกัน
บ้างก็พยายามแต่งเนื้อแต่งตัวอำพรางพุงกะทิ โดยไม่ได้ดูว่า ยิ่งปิดมันยิ่งปลิ้นค่ะ
ก็แหมหุ่นกระเพื่อมเป็นปล้องน้องแหนมเพียงนั้น พอใส่เสื้อผมคลุมเหมือนห่อควาย
มันก็ยิ่งไปกันใหญ่ชิมิคะ บางนางยิ่งแล้วใหญ่ค่ะ ใส่เสื้อยืดรัด ๆ มันก็เลยเห็นเป็นปล้อง
มองดูแล้วน่าสมเพชค่ะ มีตังค์นะคะ แต่แต่งตัวเพียงเพราะวิตกจริตผิดเพี้ยนไปเอง
ไม่ได้มองว่า ความพอดีอยู่ตรงส่วนไหน และควรทำอย่างไรให้มันไม่เกินไม่เลย
กะเทยพวกนี้จมอยู่ในอาจมแห่งความคิดในทางลบของตัวเอง และตายไปตามกันค่ะ

ที่ว่ามาทั้งหมด คงไม่ได้เกินเลยไปนะคะ และคงเป็นแนวทางให้น้องที่มาทางนี้กันแล้ว
ได้คิดให้หนักและพยายามป้องกันตัวเองจากสิ่งที่เรียกว่า จุดอ่อน ทั้งหมดทั้งมวล
ไม่ได้ผิดหรอกค่ะที่จะเกิดมาเป็นอะไร หรือโดนตราหน้าว่าเป็นอะไรของสังคม
แต่มันผิดมหันต์ที่เราดันไม่เลือกที่จะทำ หรือไม่ทำสิ่งใด ชิมิคะ
เพราะงั้นเป็นกะเทยไม่ได้เลวที่เกิดมาชอบเพศเดียว ไม่ได้ชั่วช้าเพราะกระตุ้งกระติ้ง
หรือเคยทำบาปร้ายแรงแล้วต้องมาเกิดเป็นกะเทยในชาตินี้ มันไร้สาระค่ะ
เราต้องเกิดมาให้คุ้มกับที่ฝ่าฟันเชื้ออสุจินับแสนล้านแล้วทะลุทะลวงมาเกิดในโลกได้
ทำคุณความดี ทำสิ่งที่คนอื่นยอมรับในความสามารถของพวกเราให้จงได้
กะเทยบ้าผู้ชายได้ ตอแหลได้ หลงความสวยของตัวเองได้ และอาจจะจิตเสื่อมบ้าง
แต่ขอให้รู้จักพอดี ไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น ไม่ทำให้เป็นจุดอ่อน ก็คงดีไม่น้อย
แอ๋วคงฝากไว้แค่นี้ค่ะ ในฐานะเป็นกะเทยสวยกว่าและแรดน้อยกว่าพวกหล่อนนิดนึง

ปัดจิ๋มลิขิต

  • กะเทยกำลังใช้ความสามารถเท่าที่มีเขียนหนังสือค่ะ แต่คงอีกสักพักใหญ่
  • แอ๋วอยากดังค่ะ ไม่มีอะไรมากไปกวา่นี้ การมีหนังสือสักเล่มวางแผงสองวันแล้วโดนเก็บ เพระขายไม่ออก ก็ช่างหัวมัน คิดซะว่า หนังสือมีประโยชน์มาก ขายไม่ออก ก็เอามาพับถุงขายแทนค่ะ ขำ ๆ นะคะ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

แจ่มครับ ภาษาจรัศจรูญแท้

ชอบคำว่า "กุลเกย์" ครับ
เป็นบล็อคที่น่าสนใจมั่คมาก...

#1 By เต่า on 2006-02-13 05:32

---
คุณแอ๋วคะ...

แล้วจะรออ่านหนังสือ

เล่มนั้นนะคะ ..

-- อึ๋ย ๆๆๆ ไม่อยากคิดเรย---

#2 By Coffee mania on 2006-02-13 07:12

กลับมาอีกรอยหลังหายหัวไปนาน เจ้าค่ะ

หนังสือมีประโยชน์มาก ขายไม่ออก ก็เอามาพับถุงขายแทนค่ะ ขำ ๆ นะคะ << ผลิตแป้งเปียกใช้เองรึเปล่าเจ้าคะ หงิง~

#3 By ♣ WW.Lust--- on 2006-02-13 08:52

รอวันหนังสือหนูออก
อย่างน้อยคุณยายจะอุดหนุนซัก 3 เล่มน่า..สัญญา

#4 By ยายแม่บ้าน on 2006-02-13 10:37

การมีหนังสือสักเล่มวางแผงสองวันแล้วโดนเก็บ เพระขายไม่ออก <-- ไม่มีทางครับ
เพราะคิดงี้ครับ อย่างน้อยถ้า สนพ. ตัดสินใจพิมพ์ของเราแล้ว
เขาต้องมั่นใจว่าของเราจะขายได้ ต้องทำเงินให้เขา
ไม่งั้นเขาคงไม่พิมพ์แต่แรกหรอกน่า เปลืองพลังงานครับ ฮ่าๆๆ

และหนังสือใหม่ทุกปกจะมีอายุบนแผงอย่างน้อย 3 เดือนครับคุณนาย
ยกเว้นขายดีจัดก็ได้่อยู่ยาวล่ะ

ดังนั้น ที่สำคัญที่สุดคือ การทำให้ สนพ. 'ซื้อ' ต้นฉบับเราก่อนครับ
และการได้ บก. ที่คุยกันรู้เรื่อง ไม่งี่เง่า และดูแลเราดีเนี่ย
ก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดๆๆๆๆ ครับ
ถึงจะมีคนมาสนใจ แต่ลองดูแล้วมันงี่เ่า ก็อย่าเพิ่งไปตกลง
อย่าไปติดว่าต้องรีบตะครุบโอกาส
ได้พิมพ์จริงแต่ได้พิมพ์กับ สนพ. งี่เง่าๆ เสียของเปล่าๆ ครับ
มีของดีกับตัว เราก็ต้องรู้จักปล่อยไปให้คนดีๆ เก่งๆ เอาไปดูแลต่อนะคุณนาย แหะๆ

ลองสิครับ ไม่ลองไม่รู้ think positive เอาไว้มากๆ
และ 'อย่าถ่อมตัว' ครับ เราไม่โอหัง แต่ก็ไม่ต้องถ่อมตัวมาก
ของเราดีก็ต้องมั่นใจให้เขาเห็นว่ามันดี เราต้องเซ้วของเราก่อน เขาถึงจะซื้ออย่างมั่นใจนะครับ เหอๆ

ผมเคยทำมาก่อน อย่าหาว่าสั่งสอนอะไรเลยนะ เล่าสู่กันฟังครับ

โชคดีคร้าบ

#5 By Bickboon on 2006-02-13 12:18

มาแอบดูอีกแล้วค่ะ
ขอโทษนะคะที่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้มา
Comment ให้เลย
ช่วงนี้นิ่มใกล้สอบค่ะ
เดี๋ยวสอบเสร็จแล้วสัญญา
ว่าจะอ่าน และ Comment และ Entry เลยนะคะ
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ครับ

#7 By ลูกชิ้น on 2006-02-14 10:30

ชาติก่อนคงทำบุญกันมานะหนู
ทำไมถึงเอ็นดู(อย่ากลับคำ..อิอิ)เป็นพิเศษไม่รู้
ขอให้เจอผู้ชายในแสงแดดรับวาเลนไทน์นะจ๊ะ

#8 By ยายแม่บ้าน on 2006-02-14 14:58

สุขสันต์วันวาเลนไทน์จ๊า..คุณนายแอ๋ว

#9 By ป้านิด.ใจดี on 2006-02-14 15:01

สุขกระสันต์วันวาเลนไทน์จ๊ะ คุณนาย
เรื่องหนังสือนี่ พิมพ์เองขายเองก็ได้ ลงทุนประมาณแสนบาท อยากจะทำอะไรก้บหนังสือของเราอย่างไงก็ได้ เราทำมาแล้ว แต่เราต้องศึกษาตลาดเอง ทำตลาดเอง ถ้าขายได้สักครึ่งก็คุ้ม มีทุนทำเล่มต่อไปสบายๆ แต่อยากคิดเอาเป็นรายได้หลักเด็ดขาด วันขาดมุกแล้วจะรู้สึก...
ปล. สงสารกระเทยจัง โอ๋ๆๆ

#10 By ขุนพิเรน (203.147.51.30) on 2006-02-17 15:52

มาค้านอย่างเดียวเลยอ่ะ นอกจากอ่อนไหวเวลาดูหนัง กับบางครั้งจิตแตกวิตกกังวลแล้ว ก็ไม่มี 3 ข้อนั้นนะเคอะ เอ๊ะ หรือเดี๋ยนไม่ใช่กะเทยคะ คุณน้อง

เรื่องเขียนหนังสือเอาใจช่วยมาตั้งนานแล้วค่ะ แต่อยากบอกว่า พักหลังมานี้รู้สึกว่าคุณนายแอ๋ว "พยายามมากเกินไป" เลยไม่ค่อยสนุก สมัยแรกๆ จะเขียนสนุกกว่านี้มากค่ะ ไม่ได้หมายถึงเรื่องเซ็กซ์นะ เพราะที่จริงชอบที่คุณนายเขียนเรื่องทั่วไปด้วย (อยากอ่านเรื่องชีวิตนักเรียนไทยในเมืองนอกนะ มีหลายคนเขียนแล้ว แต่ๆละคนก็เขียนในมุมที่ต่างกัน) ช่วงแรกๆที่เล่าเรื่องไปถ่ายรูปเล่น แล้วเจอผู้ชายบนรถรางไรนั่นอ่ะ ตอนนั้นก็ชอบค่ะ

แต่หลังๆมานี้ เหมือนต้องอัพเดทบ่อยๆ ต้องพยายามหาเรื่องเขียน กลับทำให้มัน "ฝืด" เหมือนกัน หรือว่าช่วงนี้เรียนหนักก็ไม่ทราบได้ แต่ขอให้เขียนต่อไปค่ะ มีแฟนประจำแล้ว อย่าวางนะคะ

สู้เค้าค่ะ เชียร์สุดตัว ถ้าคุณนายออกหนังสือ รับรองซื้อค่ะ แต่ต้องเซ็นให้ด้วยนะคะ

ขออภัยค่ะที่ร้างราการอ่าน+เม้นต์งานของคุณนาย เห็นแฟนเยอะแล้ว อานะ เอาตัวรอดสุดริด

#11 By LindSay Akai (61.91.107.200) on 2006-02-19 10:37