Beauty Queer's suffering

posted on 02 Feb 2006 08:04 by madambuffalo  in QueerLife

ยิ่งเวลาผ่านไปเนิ่นนานแค่ไหน บางสิ่งบางอย่างในหัวใจแอ๋ว ยังหาคำตอบไม่ได้
ไม่ใช่เพราะแอ๋วมีความทุกข์ในสิ่งที่ตัวเองเลือกจะเป็น และได้เลือกที่จะยอมรับมัน
ไม่ใช่เพราะมีใครหลายคน พยายามดึงแอ๋วกลับมาเป็น สิ่งที่พวกเขาอยากให้เป็น
และคงไม่ใช่เพราะแอ๋วหาทางออกให้กับชีวิตในภายหน้าอย่างแน่นอนชัดเจน
สิ่งที่เกิดขึ้นกับความรู้สึกในเวลานี้ เป็นความจริงที่แอ๋วเองคงต้องยอมรับเสียที

บางครั้งแอ๋วเคยถามตัวเองด้วยคำถามที่มันเริ่มเกิดขึ้น เริ่มเห็นภาพอะไรต่อมิอะไร
แอ๋วจะทำยังไง กับอนาคตของตัวเอง และชีวิตที่มันเริ่มยุ่งยากขึ้นตามลำดับ
อาจจะมองเหมือนว่าแอ๋วสนุกสนาน ดูแรดไปวัน ๆ หาสาระให้กับชีวิตัวเองไม่ได้
อันที่จริง ถ้าใครมานั่งจับเข่าคุยกับอีคุณนายแปดสาแหรกคนนี้อย่างใกล้ชิด
ใครหลายคนอาจจะสัมผัสได้ว่า อีนี่เศร้าหลบใน หัวใจเปราะบางเสียเหลือเกิน
ก็แหม โดยปกติแอ๋วก็ไม่อยากทำให้คนใกล้ตัว เพื่อนสนิทต้องมาปวดหัว
ต้องมารับรู้เรื่องไร้สาระไปด้วย แอ๋วยากจะทำใจให้ยอมรับตรงจุดนี้ไม่ได้เสียที
เวลามีทุกข์ มีเรื่องกังวล ก็นิสัยเสีย เก็บงำมันเสียจนแทบจะเน่าบูดในหัวใจตัวเอง
กว่าจะเยียวยา กว่าจะปล่อยให้มันตกตะกอนนอนเนื่องอยู่ข้างใน แทบจะตายค่ะ
แม้แอ๋วจะเติบโตขึ้นมาก เมื่อเทียบกับสมัยก่อน ที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางในทุกเรื่อง
พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเรียกร้องความสนใจ เพื่อยื้อสิ่งที่ไม่ใช่ของตัวกลับมา
ในปัจจุบัน แอ๋วสลัดภาพเหล่านั้นออกจนเกือบหมด แอ๋วคิดได้ว่าตัวเองไม่ใช่เด็กแล้ว

เรื่องความรัก ด้วยลักษณะเฉพาะตัวที่ค่อนข้างเรื่องมาก และไม่ค่อยยอมรับใคร
แอ๋วแม้จะแรด หรือ "สำส่อน" ในสายตาของใครหลายคนก็ช่างเถอะค่ะคุณขา
ลองพิจารณาให้ถี่ถ้วน แอ๋วมีผัวทีละหนึ่งนะคะ แล้วก็ไม่ได้เล่นจ้ำจี้กับผัวชาวบ้าน
หรือต้องเอาผู้ชายทุกวี่ทุกวันจนติด ไม่ค่ะ แอ๋วไม่ได้มีทางออกแค่ผู้ชายทางเดียว
ยังมีอะไรมากมายที่แอ๋วอยากทำให้สำเร็จ ลองทำในสิ่งที่ไม่เคยทำในชีวิตดูบ้าง
คิดดูซิคะ แอ๋วเคยรู้สึกว่า ไม่มีผู้ชายหน้าไหนหรอกค่ะที่จะรักและจริงใจกับแอ๋ว
เพราะตราบใด ที่แอ๋วยังโง่ในระดับเท่าเดิม ผู้ชายก็ยังสร้างความทุกข์ให้อยู่ดี

สิ่งหนึ่งที่ทำให้แอ๋วต้องคิดซ้ำแล้วซ้ำอีกก็คือ ทุกครั้งที่แอ๋วต้องพบเจอคนรักเก่า
มันเจ็บปวดบอกไม่ถูกค่ะ แม้จะทักทายกัน พูดกัน มันก็แค่มารยาททางสังคม
หาใช่ความรู้สึกที่อีกฝ่ายอยากจะสื่อสารกับเราเท่าใดนัก พูดคุยกันไปอยางแกนๆ
เขาไม่รู้หรอกค่ะ ว่าแอ๋วหัวใจกลวงโบ๋แค่ไหน เวลาที่ต้องเจอกันซึ่งหน้ากับเขาคนนั้น
มันโง่นะคะ ที่หัวใจเราจดจำได้แต่สิ่งที่ดี ๆ ที่เขาทำให้ และฝังลึกอยู่ในหัวใจทุกภาพ
แต่สิ่งเลวร้ายที่เขาทำให้เราเจ็บปวด กลับไม่เคยอยู่ในส่วนไหนของสมองให้หลาบจำ

แอ๋วรักคนยากค่ะ หลังจากรู้ตัวเองดีว่า ต้องการอะไรมากมายเหลือเกินที่ขาดหายไป
มันยาก เพราะเกิดความรู้สึกเข็ดหลาบที่จะเทใจให้ใครก็ไม่รู้ ที่เราคาดเดาไม่ได้อีก
ครั้งแล้วครั้งเล่า มันเกิดขึ้นจนทำให้รู้สึกว่า กะเทยก็แค่นั้น ใครจะมารักจริงหวังแต่ง
ใครที่ไหนมันจะยอมอับอาย ให้เกียรติเราในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งและเป็นมนุษย์
ฝันไปเถอะค่ะคุณขา แค่เขารักสนุก อยากมีอะไรพอให้ขำ ๆ หรือสนุกชั่วคราวร่วมกัน
พอถึงเวลาก็จากไป ไม่มีอะไรจดจำ หรือควรให้ฝันถึง ผ่านแล้วผ่านเลย

เดี๊ยนดูประหนึ่งฟุ้งซ่านนะคะ สงสัยกำลังเข้าสู่ช่วงผกผันของกะเทยสวยค่ะคุณขา
อ่อนไหวกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่สิ่งที่กำลับรบกวนหัวใจอย่างหนักหน่วงก็คือ
หลังจากคุยกับทางบ้าน ทุกครั้งที่เกิดกรณีคุยข้ามประเทศแบบเกินห้านาทีอย่างเคย
นั่นหมายความว่า แอ๋วกำลังเกิดวิวาทะในเรื่องเดิม ๆ ในเรื่องที่แทบไม่อยากจะพูดถึง
ลึก ๆ ข้างในเจ็บปวดทุกครั้งที่แอ๋วบอกไม่ได้ว่าทำไมไม่อยากกลับบ้านในเวลานี้
ไม่อยากกลับไปทั้งที่รู้ว่า ไม่มีใครอีกแล้วที่รอคอยหรือทำให้แอ๋วอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป
แอ๋วบอกไม่ได้ว่า น่าจะดีไม่น้อยถ้าแอ๋วจะอยู่มันซะที่นี่ ตั้งรกรากและเริ่มชีวิตใหม่
โดยไม่พึ่งใครอีก ซึ่งแอ๋วยังทำไม่ได้ ตราบที่ยังแบมือขอเงินค่าเทอมค่าเรียนอยู่
คุณคะ ไม่เคยสักครั้งที่แอ๋วจะรู้สึกปลอดภัยเวลาโทรกลับไปบ้าน ยิ่งคุยกันยิ่งเศร้า
เหมือนว่าเราห่างกันออกไปเรื่อย ๆ จนแทบมองกันไม่เห็น ไม่เข้าใจกันและกัน

เขาเป็นห่วงแอ๋วค่ะ กลัวจะเอาตัวไม่รอด กลัวว่าจะเรียนไม่ไหว หรือโดนคนหลอก
บางครั้งคำพูดหลายคำทำให้แอ๋วแทบร้องไห้ แต่ต้องสะกดกลั้นเอาไว้อย่างถึงที่สุด
ไม่มีใครเข้าใจตัวเองมากว่าแอ๋วหรอกค่ะ และแอ๋วก็รู้ดีว่า อนาคตไม่ได้อยู่ในมือใคร
แอ๋วเท่านั้นจะนำพามันไปในทิศทางไหน ดีแย่เลวร้ายเพียงใด แอ๋วเป็นคนตัดสินใจ
โอกาสที่ได้มาเรียนต่อ แอ๋วก็ได้มันมาแล้ว และนับจากนี้ ก็แค่ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด


ขอบ่นหน่อยนะคะสำหรับวันนี้ คนเราก็มบ้างล่ะค่ะที่จะเกิดรู้สึกอ่อนแอขึ้นมาซะงั้น
มันไม่ได้ทำให้แอ๋วต้องวายปราณ แดดิ้นตายเสียเมื่อไร แค่มันทำให้เรากังวล
และรู้สึกอ่อนไหว ท้อแท้ขึ้นมาบางช่วงเท่านั้น พอเข้มแข็งขึ้น แอ๋วคงทำใจได้
กลับมาเป็นอีคุณนายแรดตลาดแตกคนเดิมที่ใครต่อใครคุ้นเคย ไม่ใช่อีนังแอ๋ว
คนที่เศร้าสร้อย เดียวดาย อย่างที่เห็นวันนี้


เชื่อเถอะค่ะ แอ๋วไม่ได้เป็นอะไรมากมาย

ปัดจิ๋มลิขิต

  • ประเด็นเรื่อง "สำส่อน" กำลังแรงนะคะ สงสัยอีแอ๋วจะต้องถกเรื่องนี้ใน
    คราวหน้า ถ้าจะดีไม่น้อย

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ไม่แปลกหรอก ที่คนอื่นจะมองเราในหลายมุม
แต่ใครจะมองเรามุมไหนก็ช่าง
ขอเพียงแค่เราเป็นตัวของตัวเอง
เชื่อมั่นในสิ่งที่เรากำลังทำ กำลังเป็นอยู่
อย่างตอนนี้ ที่คุณแอ๋วเป็นอยู่ไง
ให้กำลังใจนะ ..
ถูกต้องแล้วครับที่ เรา เป็นคนที่จะเข้าใจตัวเราเองได้ดีที่สุด แต่ก็ต้องไม่ลืมนะครับว่าคนรอบข้างหน่ะ คือกำลงสำคัญที่จะทำให้คนที่เข้าใจตัวเองอย่างเรานั้น สามารถเดินทางผ่านช่วงเวลาต่างๆ ของเราเองได้

ดีใจนะครับที่คุณแอ๋วไม่เป็นอะไรมาก อย่างเป็นอะไรมากไปกว่านี้เลยครับ (ตกลงตอนนี้เป็นอะไรอยู่ กระเทยไม่ใช่เหรอ ถ้าเป็นมากกว่านี้จะยุ่งนะครับ แค่มีเพศที่สามเนี้ย ชีวิตก็ยุ่งพอแล้ว ถ้ามีสี่ห้าหก ไม่รู้เหมือนกันว่าคนบนโลกจะยุ่งกันขนาดไหน ... อิอิอิ)
คุณยายเป็นแฟนพันธุ์แท้หนูแอ๋วมาพอควรแล้ว
คิดว่าเข้าใจความเศร้าหลบในของหนูดี
พยายามเรียนให้จบก่อนนะจ๊ะแล้วจะมองเห็นอนาคตง่ายขึ้น
คุณยายรู้ว่าบางครั้งความหวังดีที่ไม่เข้าใจจะพาเราเศร้าขนาดไหน
ถ้าเศร้าเมื่อไหร่ไม่ต้องเก็บมันเอาไว้....ยินดีรับฟังเสมอจ๊ะ
รักตัวเองให้มากๆนะ.....ยิ้มๆจ้า

#3 By ยายแม่บ้าน on 2006-02-02 09:41

วันนี้คุณนายมาแปลก ไม่แรดเท่าเมื่อวาน
อย่าเศร้านานนะครับ มีคนเป็นห่วงอยู่หลายคน
ถึงแม้จะบอก "เชื่อเถอะค่ะ แอ๋วไม่ได้เป็นอะไรมากมาย"
แต่ก็มาระบายไว้ที่นี่ ลึกๆแล้วคนที่นี่ก็รับฟังคุณนายมาตลอดเลย
จะมีอีกเรื่องมาให้ฟัง(อ่าน) เป็นอีกด้านนึงของคุณนายแอ๋วให้พวกเราได้รู้
ว่าไม่ใช่มีอีคุณนายแรดตลาดแตก แต่มีคุณนายแอ๋ววันหมอง เหมือนเราๆนั่นแหละ

ตั้งใจเรียน ทำหน้าที่ที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ให้ผ่านไปได้ราบรื่นนะครับ
เรื่องของอนาคต เอาไว้ถึงแล้วค่อยตั้งสติ รับมือก็คงไม่สายไปหรอกครับ
ฝีมืออย่างคุณนายแอ๋วนี่นะ

#4 By Repeat (158.108.103.96) on 2006-02-02 12:41

จาก..ปัดจิ๋ม..ของคุณนายแอ๋ว
ป้าหนับหนุนค่ะ..ถกเลยค่ะ..

#5 By ป้านิด.ใจดี on 2006-02-02 16:52

หว๋าย...เอ็นทรี่นี้อ่านแล้วดูเศร้าสร้อยหงอยอิ๋ม
ยังไงพิกล?

แต่เค้าว่านะดูๆแล้วคุณนายยังตักตวงความสุข
ให้ตัวเองได้มากกว่า...อีคนข้างตัวเค้าซะอีกนะ

เพราะเห็นมันบ่น...ว่า...หิว...กี่...อยู่ทุกวี่วัน

#6 By MySouL on 2006-02-02 18:05

มาหาแล้วนะคะ ช่วงนี้ไม่ค่อยเล่นเน็ทแต่ทุกครั้งที่เล่นจะอ่านของคุณนายเสมอ

เที่ยวนี้ทิ้งระยะนานหน่อย เลยได้อ่านหลายตอน

ตอนล่าสุดนี่ เขียนในอารมณ์ไหนค๊ะ

จะแสดงความเป็นห่วงก็ใช่ที่ เพราะคุณขอให้เชื่อว่า ไม่ได้เป็นอะไรมากมาย

เข้าใจค่ะว่า มีหลากหลายอารมณ์

แล้วจะรออ่านเรื่อง " สำส่อน " ของคุณนายแอ๋วนะคะ

#7 By ช่างแต่งหน้า (203.153.171.17) on 2006-02-02 19:20

ตลกแค่ไหน สวยแค่ไหน ก็ต้องมีเรื่องเศร้ากันทุกคนแหละค่ะคุณนายขา

เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป...เหมือนเรื่องอื่นๆน่ะ
This too, shall pass....

สู้ๆนะ แถวนี้มีกำลังใจเยอะแยะ ถึงจะมีแต่ชะนีอย่างเดี๊ยนก็เถอะน่า

จะรอวันได้เจอตัวจริงของ ดร.แอ๋วที่เมืองไทยนะเคอะ



#8 By แมวหลอน haunted cat on 2006-02-02 22:24

ไม่รู้จะบอกอะไรนอกจากคำนี้ค่ะ "เป็นกำลังใจให้นะคะ"

#9 By Nemo on 2006-02-03 12:48