คุณนายแอ๋วมหาสนุก กะเทยตัวเขื่อง

ช่วงที่หายไปนานเนี่ย จะมีใครคิดถึงคุณนายแอ๋วบ้างไหมนะ
แต่แอ๋วคิดถึงคนอ่านของแอ๋วทุกคนเลย ยิ่งช่วงหยุดยาวแบบนี้
แอ๋วล่ะเหงาเหลือเกินค่ะ เพื่อนชะนีก็หายจิ๋มกลับเมืองไทยกันหมด
เหลือแต่เพื่อนชะนีต่างชาติ เหลือร่วมชะตากรรมกันอยู่สามคน
กับอีกหนึ่งหนุ่มที่น่าเสียดาย ดันมีเมียซะแล้ว ไม่งั้นเสร็จอีแอ๋ว
เราสี่คนรวมคุณนายแอ๋ว นัดกันไปฉลองคริสต์มาสค่ะคุณขา
ตามกำหนดการ เราไปทานข้าวบนภัตตาคารหมุน ๆ บนยอดตึก
ไปเล่นคาสิโนที่โรงแรมหรูเลิศ แล้วก็จบด้วยการไปแด๊นซ์ค่ะ

มาจะกล่าวบทไปค่ะ อันที่จริง แอ๋วก็มีเพื่อนไม่มากหรอกนะคะ
จะมีที่ยังพอคิดผิดคบหากับแอ๋วได้เนี่ย ก็มีกลุ่มชะนีต่างแดนเนี่ยแหล่ะ
ที่แม้จะไม่ค่อยได้เจอกันในเวลาอยู่ในมหาวิทยาลัยเท่าใดนัก
เพราะต่างคนต่างเรียนกันละคณะ แถมแต่ละคนก็ไม่ค่อยชอบไปไหน
อย่างสาวเวียดนามเธอก็เป็นคุณน๊าย คุณนาย ยิ่งกว่าแอ๋วอีก
คือเธอไม่ชอบเที่ยวกลางคืนเท่าไร แถมแฟนเธอซึ่งเป็นฝรั่งเศสแท้ๆ
ก็กลัวอลีน่าแบบขึ้นสมอง ไม่กล้าขัดใจ หรือทำอะไรผิดข้องหมองใจ
เพราะงั้นทั้งวี่ทั้งวันก็ขลุกอยู่แค่สองคน ไปรับไปส่ง แทบจะไม่ได้พรากจากกัน
แต่ว่าด้วยนิสัยแล้ว อลีน่าเป็นเพื่อนที่ดีค่ะ อาจจะติดจะเอาใจตัวเองไปนิด
แล้วก็ติดแฟนเป็นตังเม นอกนั้น คบไว้เป็นเพื่อนไม่เสียหลายหรอกค่ะ

ส่วนอีกคนเป็นสาวจีนแผ่นดินใหญ่ คนนี้ก็คบหามานานเช่นกัน
สองปีแล้วกระมังคะ แม้เธอจะไม่ได้สวยเปรี้ยวเหมือนชื่อ "เฟลิเชีย"
เพราะใบหน้าและหุ่นเธอน่าจะออกแนวเจ๊คิ้มแถวเยาวราชก็ตาม
แต่เธอใจรักนะคะ ถึงไม่สวยล้ำเลิศ แต่ก็ขอนำสมัยกับเขาในเรื่องแต่งตัว
เดี๊ยนว่าเธอแต่งตังสวยออกแนวประตูน้ำคือดูมียี่ห้อแต่ใส่แล้วมันไม่เข้า
พยายามบอกนะคะว่า ต้องปรับปรุง เธอเชิดใส่ค่ะ เธอว่าสวยแบบไม่ซ้ำ
คนนี้ก็เหมือนกัน ไม่ชอบเที่ยวกลางคืน อยู่ในที่เสียงดังมากแล้วผวาค่ะ
เวรกรรมของเดี๊ยนจริง ๆ ที่เพื่อนชะนีกลุ่มนี้ เป็นประเภทคุณหนูแสนดี
ครั้นจะพาไปเกลือกกลั้วสิ่งแปลกใหม่ในที่อโคจรจึงค่อนข้างเป็นเรื่องยาก
กะเทยอย่างเดี๊ยนเหรอคะ ต้องคิดแปดตลบ หลอกล่อสุดฤทธิ์
เพื่อให้โอกาสพิเศษที่เราสี่คนคบกันมาครบสองปี ได้สนุกสนาน
มากกว่าครั้งก่อนที่เราเคยไปโซ้ยข้าวกัน แล้วก็กลับมานอนตีพุง

ตามนัด อีคุณหนูอลีน่าจะขับรถมารับเดี๊ยนที่พระราชวังฤดูร้อน
หรือพูดให้ถูก ก็กระท่อมคนจนบนตึกนั่นเองค่ะคุณขา พูดให้แรดไปงั้น
เธอเองแม้จะเป็นสาวเชื้อสายเวียดนาม แต่ก็พูดฝรั่งเศสเก่งกว่าอังกฤษ
เพราะเกิดที่โน่น ส่วนแฟนชื่อเรียกยากค่ะ อีแอ๋วก็เลยเรียกว่า ฌองตู
ตอนแรกมันก็งงค่ะ อะไรตู ๆ อะไรฌอง ๆ ชื่อใครฟะนั่น
พอนานวันไปก็เริ่มชินกับการออกเสียงของกะเทยไทย สำเนียงพิลึก
ในที่สุดก็ยอมรับว่าตัวเองจะต้องมีชื่อ "ฌองตู" เวลาคุยกับเดี๊ยน
ซึ่งแอ๋วก็ไม่ได้บังคับอะไรนะคะ แค่เรียกชื่อแบบนี้ทุกครั้งที่เจอกัน

จากนั้นก็แวะไปรับเจ๊คิ้ม เอ๊ย เฟลิเชียที่บ้าน เฮ้อนี่ก็อีกคนนะคะ
จะเรียกเจ๊คิ้มหลายครั้งแล้ว แต่เธอไม่ยอม เธอบอกว่า เฟลิเชียดีกว่า
มันค้านสายตาน่ะคะ ต๊ายอีคิ้ม นี่หล่อนจะไม่ยอมให้เดี๊ยนเรียกชื่อจีนค่ะ
เพราะฟังดูไม่สากล ไม่เป็นไร พอเธอเผลออีฉันก็เรียนอีคิ้มลับหลังเล่น
สมเป็นกะเทยสันดานโฉดค่ะ จิกกัดเพื่อนได้ตลอดเวลาที่ยังตื่นและปากว่าง
เอาเป็นว่า เราจะไปฉลองคริสต์มาสกันด้วยโอกาสพิเศษหลายอย่าง
อย่างแรกฉลองปิดเทอมยาวเหยียดและไม่มีใครได้กลับบ้านสักคน
อย่างที่สองฉลองที่ครบหากันมาได้ครบสองปีพอดิบพอดีค่ะ
และอย่างที่สามฉลองความฉิบหายหลังสอบที่เราทั้งสามคน ย่อยยับพอกัน

ด้วยเจ๊คิ้ม (เรียกแบบนี้ดีกว่า) จองโต๊ะไว้ที่ร้านอาหารบุพเฟ่ต์ในโรงแรม
เห็นเธอพรรณนาว่าอร่อยเลิศ บรรยากาศดีสมกับเป็นโอกาสพิเศษของพวกเรา
พอไปถึงแอ๋วถึงได้รู้ว่า เราต้องขึ้นไปทานอาหารกันบนชั้นสูงสุดของตึก
พอไปถึงปั๊บ เราก็นั่งประจำการสี่คน เป็นสาวสวยสามคน รวมแอ๋วด้วย
ไม่นับอีตาฌองตูทีเป็นขี้ข้าของเจ๊อลีน่า ที่ไปไหนตามต้อย ๆ ไม่ห่าง
ที่ภัตตาคารคนแน่นขนัด สมเป็นคืนก่อนคริสต์มาสค่ะ โชคดีที่เราจองไว้
ไม่งั้นเราคงไม่มีที่กินข้าว หรืออาจจะต้องห่อข้าวไปกินกันกลางหาดค่ะ
อาหารเป็นบุฟเฟ่ต์ ตักกันตามใจ ราคาคิดเป็นค่าหัว กินกันไม่อั้น
เป็นพวกอาหารทะเล และสารพัดอาหารที่แอ๋วว่าก็หลากหลายในระดับนึง

อาหารทะเลที่เมืองนอกเนี่ย มันแย่มากมายกว่าที่แอ๋วคิดไว้ค่ะ
กุ้งก็มีแต่กุ้งต้มจิ้มซอสอะไรไม่รู้เลี่ยน ๆ หอยก็เย็น (กรี๊ด เดี๊ยนเกลียดหอย)
ปูตัวใหญ่นะคะ แต่เย็นชืดแล้วก็เหม็นคาวมาก อีแอ๋วกินไปสองคำ วางเลย
หอยนางรมอบซอสเนี่ยพอทานได้ อร่อยดี แต่ตัวเท่าจิ๋มมด กินไม่สะใจ
มีพวกติ่มซำ สลัดให้ตักทาน แล้วก็มีเนื้อสัตว์ประเภทต่างๆ ให้เลือกตัก
ซึ่งแอ๋วกินแต่ไก่ย่างเทริยากิ เพราะคิดว่าอรอ่ยเลิศที่สุดแล้ว
เท่าที่สังเกต ฝรั่งชอบตักอาหารทะเลกินกัน คงจะคุ้มที่สุดในบรรดาอาหาร
แต่แอ๋วไม่ชอบค่ะ มันไม่อร่อยเลย ไม่สมราคาที่จ่ายจริง ๆ นะคะ
เอาเป็นว่า พอยัดให้อิ่มท้องได้ค่ะ ไม่ถึงกับแย่ แต่ก็ไม่ถึงกับดีเลิศ

จุดดีของภัตตาหารแห่งนี้น่าจะเป็นวิวแบบหมุน ๆ ค่ะ เป็นร้านที่หมุนได้
ตั้งอยู่บนยอดตึก เพราะงั้นตลอดเวลาที่เรานั่ง วิวรอบตัวจะเปลี่ยนไปเรื่อย
ตอนแรกไม่ทันสังเกต อีคิ้มมันสะกิดว่า ตึกมันหมุนได้นะยะเธอ ดูดิ
เดี๋ยนก็ไม่ได้สังเกตอะไร เพราะมันหมุนช้ามาก ก้มหน้าก้มตาจัดการปู
พอเงยหน้ามาอีกที กรี๊ดทะเลหายไปค่ะ เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลย
เพื่อนมันก็บอกว่า ภัตตาคารที่เรานั่งกินกันอยู่เนี่ย มันหมุนได้ย่ะ
ก็ดูไป กินไป จากไม่อร่อย ก็อร่อยได้ค่ะ ซัดกันนัวพอสมควร
พอท้องอิ่มอืด อีแอ๋วก็บอกว่า วันนี้ถ้าไม่ตีสามไม่กลับบ้านนะยะพวกหล่อน
กินข้าวเสร็จแล้วไปต่อที่ไหนดี ครั้นจะไปแด๊นซ์กันเลย ก็ยังไม่ดึกพอ
อีแอ๋วก็ปิ๊งไอเดีย เราไปคาสิโนกันดีไหม ไม่เคยไปสักที อยากลอง
อยากรุ้ว่าไอ้สล็อตแมชชีนเนี่ยมันสนุกยังไง คนถึงชอบไปเล่นกันนัก
ปรากฎว่าเพื่อนชะนีเทศของเดี๊ยนว่าง่ายค่ะ ไปไหนไปกัน
แต่ขอซัดข้าวอีกรอบ ให้คุ้ม ตายห่าแล้ว เนี่ยหล่อนกะจะกินให้หมดถาดหรือไง
มันบอกแค่กินให้สมกับที่จ่าย เนี่ยอิฉันลืมเอาถุงก๊อบแก๊บมาค่ะ
ไม่งั้นจะเทคอะเวย์ไปด้วย ฐานที่แพงไม่สมกับความอร่อยเล๊ย

เราปิดท้ายอาหารหรู (งั้นๆ) กับบรรยากาศสูงเสียดฟ้าด้วยของหวาน
ซึ่งอยากบอกว่า ขนมทุกอย่างเหมือนมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตแทบทุกชนิด
ไม่ได้มีความพิเศษอะไรเลยแม้แต่น้อย หวานจี๊ดบาดคอลูกเดียว
อีแอ๋วก็เลยซัดแต่ผลไม้พอให้หายเลี่ยน ไม่ได้แตะเค้กอะไรแม้แต่นิดเดียว
ทำใจไม่ได้กับขนมระดับโรงแรม ราคาหรูเลิศ แต่ความอร่อยหอยเน่ามาก
ค่าเสียหายจากการกินไปสี่คน จ่ายไป 205 เหรียญ ก็ราว 6500 บาทค่ะ

แอ๋วให้อีตาฌองตูขับรถไปโรงแรมคาสิโนกันค่ะ กรี๊ดตื่นเต้น
กะเทยจะบุกคาสิโนแล้ว เลิศสะแมนแตน เราเข้าไปที่ตู้หยอดเหรียญ
ตอนแรกก็กะว่าจะเล่นแค่ห้าเหรียญที่มีในมือ ปรากฎว่าผีพนันไม่ปราณีใคร
ต่างคนต่างแยกไปเล่น อีแอ๋วเหลือบมองดู ตอนแรกก็ได้เงินกันดี
พอผ่านสองชั่วโมง แวววายวอดก็เริ่มส่อหายนะค่ะคุณผุ้อ่านขา
เพื่อนหมดไปยี่สิบห้าเหรียญ อีแอ๋วเองหมดไปสามสิบเหรียญ
เล่นไปแป๊บเดียว ไม่น่าเชื่อนะคะว่าจะมันดูดเงินไปได้เยอะขนาดนั้น
แอ๋วก็เลยเลิกเล่น ไม่แตะเครื่องใด ๆ ทั้งสิ้น แม้เสียงแจ๊กพ๊อดจะดัง
เสียดหู กระตุ้นความโลภให้กลับไปหยอดตู้อีก ก็กัดฟันค่ะ ไม่เอามันละ
ไปเดินดูความหายนะของชาวบ้านตามโต๊ะต่าง ๆ ดีกว่า น่าจะสนุกกว่า

ตามตู้แมชชีนจะมีคนแก่มาเล่นกันเยอะ หยอดกันแบบเอาเป็นเอาตาย
มันไม่สนุกค่ะ แต่มันลุ้น และมันสร้างความหวังแบบล้มแล้งว่า
เหรียญมันจะหล่นลงมาหมดตู้ ซึ่งความเป็นไปได้หนึ่งในสองล้านค่ะคุณ
แต่ก็มีนักพนันระดับคุณตาคุณยายมานั่งเล่นกันเต็มไปหมด น่าเศร้านะคะ
ส่วนตามโต๊ะรูเล็ต ไพ่บ๊อก ก็มีเล่นกันเพียบ คนไทยก็หนาตา
เห็นแล้วเสียดายเม็ดเงินที่หมดไปในบ่อนแบบนี้จริง ๆ นะคะ
เดี๊ยนหมดไปแค่นิดหน่อยยังบ่นอิดออดแทบตาย อยากได้คืนจริ๊งจริง
นี่แค่เดี๊ยนไปยืนมองคนเล่นป๊อกเด้ง ห้าน้าทีกว่าที่แอ๋วดู
คนเล่นที่เป็นลุงแก่ ๆ จากจีนหมดไปสองร้อยเหรียญ แบบวางหาย ๆ
แต่เฮียแกก็แลกเงินเล่นตลอดนะคะ เรียกได้ว่า ไม่รวยไม่เลิก
ท่าทางจะรวยยากค่ะ เห็นมีแต่เสีย ไม่เอาแล้ว อยู่นานไม่ได้
ว่าแล้วเราก็เคลื่อนขบวนออกไปจากบ่อนนรกนั่นตอนเที่ยงคืนค่ะ
หมดเวลาไปกับไอ้ตู้ผีเปรตนั่นสามชั่วโมง ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ

เราไปถึงคลับดังของเมือง มีการตรวจพาสปอร์ดที่หน้าประตู
แอ๋วไม่ได้คิดอะไรเดินไปจ่ายสิบเหรียญแล้วก็ให้ตรวจว่าอายุผ่าน
จากนั้นก็ถลาเข้าไปจิกผู้ชายเลยค่ะ ลืมไปว่าเพื่อนยังไม่ได้เข้า
กำลังเต้นล่อผู้ชายอยู่ หันไปมอง อ้าวอีเพื่อนชะนียังไม่ยอมเข้าค่ะ
อีแอ๋วก็เลยเข้าไปถาม ได้ความว่า อีคุณนายอลีน่าบ่นแพง
แถมบอกว่าเสียงดัง จะกลับบ้าน กรี๊ด ได้ไงยะ ผีมาถึงโลงแล้ว
จะให้กลับดื้อ ๆ จับกะเทยฆ่าหมกส้วมดีกว่าคะเธอ
แอ๋วพยายามหว่านล้อมล้านแปดก็ไม่สำเร็จ ไม่รู้ทำไม
ในที่สุดแอ๋วก็เลยควักเงินตัวเองสามสิบเหรียญซื้อตั๋วผ่าน
ส่งให้ชะนีสองนางและผู้ติดตามฌองตูแบบสายฟ้าแลบ
เล่นเอาชะนีอึ้งค่ะ เจอกะเทยใจป้ำเข้า ก็แหมมันน่ารำคาญนี่คะ
นานทีปีครั้งจะออกมาแรดซะที กลัวโน่นกลัวนี่ จ่ายให้ซะเลย
เอาเป็นว่า หมดตูดนะคะนั่น ทำเป็นหน้าใหญ่ เพราะเอาไปแค่นั้น
ทั้งที่ถ้าเกิดอีเจ๊เพื่อนชะนีมันเกิดบ้าหนีกลับไปก่อน
อีแอ๋วก็ต้องเดินกลับบ้านซิคะ แต่ด้วยความอยากเที่ยวของเดี๊ยน
และอยากให้เพื่อนมาสนุกด้วยกัน ก็เลยตัดปัญหาซื้อตั๋วให้ซะงั้น

พอเข้าไปถึงงาน แทนที่จะเต้น เจ๊แกสามคนกลับนั่งจุ้มปุ๊กนั่งมอง
ทำหน้าเหมือนผีหลอกอยู่มุมร้าน ไม่เต้นไม่ดื่ม ไม่แรดโดยประการทั้งปวง
อีแอ๋วก็ต้องลากเพื่อนสามคนไปกลางฟลอร์ แล้วก็เต้นนำ กรี๊ดนำ
แป๊บเดียวผีนักเต้นก็สิงค่ะ ปรากฎว่าหลังจากนั้นเพื่อนชะนีและผู้ติดตาม
ก็เต้นกันกระจายแบบไม่หยุดสองชั่วโมง ส่วนอีแอ๋วก็หันไปเต้นกระตุ้นเพื่อน
แล้วก็หันไปจิกผู้ชายข้างหน้า สลับกันไป หล่อลากเลือดเต็มไปหมด
เป้างี้ตูมเต็มตา แต่ละคนเมาได้ที่ทั้งนั้น น่าจับผสมพันธุ์จริง ๆ ค่ะ

แต่ด้วยความที่ต้องดูแลเพื่อน ก็เลยไม่สามารถจิกผู้ชายกลับบ้านได้
พอสักตีสาม เราก็ต้องลากสังขารกลับบ้าน ชะนีเพื่อนซี้เดี๊ยนสนุกนะคะ
แต่บ่นว่าเหนื่อยค่ะ อีแอ๋วก็เหนื่อยรากเลือด แต่ด้วยความที่ผู้ชายเยอะ
ลืมไปเลยว่า เต้นแบบนั้นเหนื่อยนะคะนั่น เพลงก็แรงทั้งนั้นคุณขา
เราปิดท้ายด้วยการแลกของขวัญกัน อีแอ๋วให้แผ่นซีดีกับเพื่อนค่ะ
ส่วนเพื่อนก็ให้ช็อคโกแลตกับตุ๊กตายาง ไม่ใช่ค่ะ ตุ๊กตาหมี น่ารักเชียว

กลับไปถึงห้อง แอ๋วหลับเป็นตาย แทบกระดิกตัวไม่ได้ ปวดร้าวไปหมด
นี่กะว่าจะไปเต้นถอนอีกรอบวันปีใหม่ค่ะคุณ เอาให้ตาย

ปัดจิ๋มลิขิต

• เมื่อไรจะได้กลับบ้านซะที คิดถึงใจจะขาดแล้ว