คุณนายแอ๋วมหาสนุก กะเทยตัวเขื่อง

กรี๊ดดดดด......................อีแอ๋วมาแล้วค่ะ

ก่อนอื่น คุณนายแอ๋วคนนี้ ต้องกราบขออภัยแทบหว่างขาของคุณผู้อ่านที่รักทุกคนด้วยนะคะ ที่หายปิ๊ไปนานโข นี่ถ้าไม่ได้คุณช่างแต่งหน้า ลุงขอ แล้วก็เจ๊ลิ้นจี่ (อิฉันขอเรียกแบบนี้นะคะคุณลินเซย์) มาจุดธูปเรียกเป็นระยะ ๆ อิฉันก็คงหายจิ๋มไปเลย และยุติบทบาท "คุณนายแอ๋วแรดร่านเปรี้ยว" ประจำบอร์ดอีวิลไว้เพียงเท่านี้ล่ะค่ะ...ก็แหม เขียนมาตั้งหลายเรื่องแล้ว เกรงว่าจะทำให้คนอ่านเบื่อน่ะค่ะ ก็เลยเล่นตัวนิดนึง หยุดไปสั่งสมประสบกามเอ๊ยประสบการณ์ แล้วก็เริ่มซีรี่ส์ใหม่ เป็นไงคะ เหมือนโชว์ของเมืองนอกเมืองนาเลย ฉายไปได้พักหนึ่ง ก็หยุดไปถ่ายทำ หรือรอดูผลจากคนดู แล้วก็กลับมาซีรีส์ใหม่ เริ่ดค่ะเริ่ด คิดได้ไงคะ

ช่วงนี้อีแอ๋วเคราะห์ซ้ำกรรมซัดให้กะเทยควายต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บ อร๊าย.....กำลังนึกกันอยู่ชิมิคะว่า อีแอ๋วกำลังเป็นเอดส์ใกล้ตายห่าแล้ว ขอบคุณค่ะที่นึกแบบนั้น....ยังค่ะยัง อีแอ๋วยังไม่ได้ใกล้ตายปานนั้น แค่เป็นหวัดหยุมหยิมพอให้หงุดหงิดหัวใจค่ะคุณ เอาเถอะค่ะคุณขา ใครเขาก็เป็นนี่คะ อีกะเทยคนนี้ จะไปต้านกระแสได้เยี่ยงไร ชิมิคะ เขาเป็นอิฉันก็อิงกระแสค่ะ เป็นแม่งกับเขาด้วย เวลาไอ เวลาจาม ไม่เหงาค่ะคุณ มีคอรัสไอจามตามกันเป็นลูกโซ่ เก๋จะตาย ชิมิคะ แต่ทรมานมากค่ะ ไอทีหนึ่งกระเทือนไปถึงมดลูกเลยคุณขา....ตอนนี้ก็ต้องกินยาหมอ แล้วก็อยากกินตัวหมอด้วยค่ะ...อร๊าย หล่อแบบไม่เกรงใจกะเทยป่วยกายแต่ใจระริกระรี้เลยนะคะ..แต่ก็ต้องปลงสังเวชค่ะ สังขารแทบจะแย่จนแทบยืนไม่อยู่ ยังมาเสี้ยนกับหมออีก...เสียดายเหมือนกัน เกิดมายังไม่ได้กินเจี๊ยวหมอสักที ไม่รู้ว่าจะหวานมันสักแค่ไหน เอาเป็นว่า ได้ยาหมอมากินแทนค่ะ ก็ยังดี

ช่วงนี้ นอกจากเรียนมั่ง โดดมั่งตามประสากะเทยไม่รักเรียนแล้ว อีแอ๋วก็มีโอกาสได้เจอผู้ชายแปลกหน้าแปลกตาบ้าง เพราะตอนนี้แอ๋วกำลังตึง ๆ กับอีตาโอลิเวอร์ค่ะ มันเชิดใส่แอ๋ว แอ๋วก็กะว่าถ้ามันยังออกแนวคุณชายกลางกับอีพจมานร่างทรงหญิงเล็กแบบนี้อยู่ อีแอ๋วจะละสังขารของฝรั่งซื่อบื้อเนี่ย ไปหาเอาใหม่ป้ายหน้าค่ะ อิฉันสวย มั่นใจ แต่ก็อดงอนไม่ได้ค่ะคุณ....

แอ๋วยิ่งหงุดหงิดยิ่งแรดค่ะ แอ๋วชอบไปตอนกลางวันนะคะ ปกติไม่ออกหาเหยื่อภาคกลางคืนเท่าไรนัก คือเป็นคนคออ่อน ซัดเหล้าเข้าไปทีไรทรงร่างไม่ค่อยอยู่ ขืนไปทำเปรี้ยวในบาร์ เกิดเมาแบบไม่รู้ตัว อีแอ๋วก็คงต้องมานั่งนึกล่ะค่ะว่า ใครเป็นผัวแอ๋วบ้าง ตูดพังพอดี ฝรั่งแถวนี้เห็นตัวเท่าไหล่ก็เถอะ เจี๊ยวใหญ่ใช่เล่นนะคะ เจอเข้าไปดอกหรือสองดอก มีสิทธิ์ทวารฉีกถึงม้ามค่ะ ก็เลยเดินแร่ดแบบแม่บ้านภาคกลางวันดีกว่า อีแอ๋วไม่ค่อยได้ซื้อของอะไรเท่าไรนัก ชอบไปเม้าท์กับพนักงานขายตามเคาน์เตอร์ในห้างค่ะ ซื้อไม่ซื้อ ไม่มีใครมาด่าอีแอ๋วหรอกค่ะ เพราะปกติอีแอ๋วซื้อของบำรุงหน้า และเนื้อตัวอยู่แล้ว คุ้นหน้าคุ้นตากันดี ไปคุยแก้เบื่อน่ะค่ะ บางครั้งถ้ามีผลิตภัณฑ์ออกใหม่ ก็จะได้ติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง ตามประสากะเทยงกน่ะค่ะ ตอนนี้ของฟรีเต็มห้องเลย ยิ่งพวกตัวอย่างครีม กับน้ำหอม ใช้แทบไม่ทัน แต่ก็ยังกระแดะไปเอามาอยู่เรื่อย....

เมืองที่แอ๋วอยู่ออกแนวสวยงาม เจริญหูเจริญตาค่ะ เดินตรงไหนก็ไม่ต้องกังวลอะไรนัก ความปลอดภัยสูงพอสมควร เนื่องจากไม่ใช่เมืองใหญ่น่ะค่ะ ออกจะแนวบ้านนอกบ้านนานิดนึง อีแอ๋วก็ชอบเดินไปถ่ายรูปไปค่ะ ตามประสาสาวรักธรรมชาติและผู้ชายรายทาง แอ๋วเดินกดชัตเตอร์จนเบื่อแล้ว ก็มารอรถเมล์ แต่ก็ไม่วายชายตามองหาตัวผู้เป็นอาหารตา....

ต๊าย...คนนั้นทำไมตุงจังคะ.....
อูย...แขนล่ำน่าเข้าเคล้าคลอจัง
กรี๊ด.....อีชะนีนั่นโชคดีจัง มีแฟนหล่อโคตร

ทันใดนั้นค่ะ กามเทพก็แผลงศรใส่อีแอ๋วแทบจะในทันที่ผู้ชายฝรั่งในชุดสูททำงาน ที่ปลดไทออก พาดเสื้อนอกไว้ที่ไหล่เดินผ่านหน้าแอ๋วไป ปิ๊ง ปิ๊ง อีแอ๋วมองไปตาไม่กระพริบเลยคะคุณขา ฝรั่งอะไรคะ ไม่หล่ออ่ะ แต่ทำไมดึงดูดหัวใจแอ๋วชะมัด ไม่ได้ล่ำ สูงใหญ่อะไรนักค่ะ ก็พอ ๆ กับแอ๋วแหล่ะ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร รู้แค่ว่า อีแอ๋วใจเต้นตึกตัก มันก็แค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปค่ะคุณ ว่าแล้วอีแอ๋วก็จกถุงปลาชิงชังทอดกรอบที่ซื้อมาจากร้านเอเชียช้อป เคี้ยวตุ้ย ๆ ไม่ได้สนใจโลกภายนอกอีกเลย

พอรถเมล์มาอีแอ๋วก็ขึ้นไป ไม่ได้ทันสังเกตว่า หนุ่มหน้ามนคนน่ารักขึ้นไปก่อนหน้านี้แล้ว พอเงยหน้าขึ้นมา เห็นนั่งอยู่ค่อนไปท้ายรถ อีแอ๋วก็เชิดค่ะ ทำเป็นไม่สนใจ อิฉันสวยนี่คะ จะให้ไปอ่อยผู้ชายก่อนก็ไม่งาม อย่ากระนั้นเลย อีแอ๋วก็เลยเดินไปจนท้ายรถ จ่อมก้นที่เบาะถัดจากหนุ่มคนนั้นอย่างไม่ตั้งใจ จริง ๆ นะคะ กรี๊ด.....จะเชื่อแอ๋วไหมคะว่า ไม่ได้คิดจะอ่อยเลยสักนิดนึง ประทานโทษค่ะ น้ำลายหก ขอปาดเก็บก่อน.....ซืดดด....

พอรถออก แอ๋วก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรค่ะ ตั้งใจว่าจะมองเป็นอาหารตาเท่านั้น แต่ผิดคาด ขณะที่แอ๋วกำลังเพลิดเพลินกับการกดชัตเตอร์ถ่ายรูปในรถเมล์ ทั้งที่ไม่มีอะไรให้ถ่าย อีแอ๋วถ่ายไม่ยั้งค่ะ ไม่ได้สนใจใครหรืออีตานั่น

"Are you a student photographer?"

คุณขา.......เคยเห็นกะเทยควายหน้าเหวอไหมคะ ใครจะไปคิดคะว่า ผู้ชายที่เราคิดจะจิก กลับทักทายเราก่อน ก็คงตามประสาฝรั่งอารมณ์ดี มีอัธยาศัยงดงามน่ะค่ะ แอ๋วก็เอาวะคะ เขาทักมา ถือว่าเป็นการเบิกทางให้แอ๋วทำการจิกผู้ชายได้ง่ายขึ้น ว่าแล้วอีแอ๋วก็เริ่มบทสนทนาจากนั้นเองทั้งหมด

จากการประมาณด้วยสายตาของอีคุณนายแอ๋ว ผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์ที่รอยยิ้มค่ะคุณ เวลายิ้มทีไร แทบจะเซ็นเช็คให้เลยค่ะ เป็นรอยยิ้มพิมพ์ใจมาก อย่างที่เกริ่นไว้ตอนแรก ไม่ได้เป็นฝรั่งที่หล่อกระชากปิ๊แต่ประการใด แต่น่ารักน่าใครเป็นที่สุด ตัวตัน ๆ ผมสั้นเสมอคอ ใส่แว็กซ์พอให้อยู่ทรง แล้วก็ติดคำพูด Fair enough มาก ที่สำคัญอดทนฟังกะเทยพูดภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่องได้อย่างน่าอัศจรรย์ แถมเข้าใจด้วยนะคะ

คุยกระหนุงกระหนิงกันไปตลอดทางค่ะ อีแอ๋วงี้หน้าปกติก็บานเท่ากระด้งอยู่แล้ว ก็ยิ่งบานไปใหญ่ คราวนี้เท่าจานดาวเทียมเลยค่ะ ก็แหมได้คุยกับคนถูกใจเนี่ย ต่อให้อีคุณนายแอ๋วต้องนั่งรถอีกห้าชั่วโมงตูดเน่าติดเบาะก็บ่ยั่นค่ะ เสียดายมันแค่ไม่กี่สิบนาทีเท่านั้นเอง

อีแอ๋วสรุปได้ข้อมูลระดับหนึ่งว่า เฮียแกชื่อ Brian ค่ะ มาจากเยอรมัน (กรี๊ด อีแอ๋วหนีไม่พ้นเยอรมันอีกแล้ว) ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ที่สำคัญ Brian เรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับแอ๋วค่ะ....ด้วยความใจกล้าหน้าด้าน อีแอ๋วให้เบอร์กับที่อยู่ไปค่ะ แต่โง่ตรงที่ลืมขอเบอร์ไบรอัน แถมให้เบอร์ผิดค่ะ ช้ำใจไหมคะ โง่สม่ำเสมอจริ๊ง จริงอีแอ๋วเอ๋ย.....

แต่ดวงก็ต้องได้เจอกันอีก อีแอ๋วมาเจอไบรอันอีกครั้งตอนซื้อข้าวกินค่ะ ก็ทักกันเล็กน้อย แต่แอ๋วไม่รู้จะสานต่อไง ทั้งที่กร้านมากกับเรื่องพรรณนี้ อยากได้เบอร์ ก็ไม่รู้จะพูดเยี่ยงไร ทักกัน คุยกัน แล้วก็ปล่อยให้ผู้ชายเดินหายไปอีกครั้ง....แล้วก็มานั่งถอนหายใจใส่สลัดผัดตรงหน้า อดแดกผู้ชายเลยมึง ทำไมไม่ขอเบอร์มาล่ะคะอีคุณนาย อีแอ๋วมีเหตุผลค่ะ ก็แอ๋วยังไม่มั่นใจนี่นาว่า ฝรั่งมันจะเล่นด้วย หรือออกแนวไม่ใช่ผู้ชายหัวใจสีม่วง อีแอ๋วก็หน้าแหกซิคะ ก็ต้องดูกันต่อไปนะคะ อีแอ๋วแม้จะโง่ แต่ไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ หรอกค่ะคุณ เจอกันคราวหน้า แอ๋วจะต้องล้วงควักเจี๊ยว เอ๊ยเบอร์โทรศัพท์มาให้จงได้...คอยดูฤทธิ์แม่มั่ง